İNSANLARA BAKIYORUM…

“BU KİM?”  DİYORUM YANIMDAKİNE , TANIMIYORUM ÇÜNKÜ..

HEMEN  “ZENGİNLİĞİNİ, MALINI, MÜLKLERİNİ”  SÖYLÜYOR VE EKLİYOR..

İŞLERİ YOLUNDA “BAŞARILI…”   FİLAN DERLER BUNA..

AHİRET..HESAP…

HESAPTA YOK….

BİR DİĞERİNİ SORUYORUM BAŞKA BİR ZAMANDA…

“İŞLERİ RAST GİTMEYEN BİRİDİR..BUNA DA FALAN DERLER… KİMSEYE KÖTÜLÜĞÜ YOKTUR AMA ADAM OLAMAMIŞTIR”  DER CEVABI VEREN..

ÇÜNKÜ SERVETİ, MALI, ŞÖHRETİ YOKTUR..

AHİRET.. HESAP…

HESAPTA YOK….

DEĞER ÖLÇÜSÜ NE?

LANET OLASI DÜNYALIK…

ÜÇ GÜNLÜK DÜNYALIK..

HERŞEY BUNA BAĞLANMIŞ…

VARSA İYİ VE İYİSİN…

YOKSA KÖTÜ VE KÖTÜSÜN…

AHİRET, HESAP, HELAL HARAM, CENNET CEHENNEM, MİZAN…?

O DA VAR TABİ..!!

HEMEN NUTKA BAŞLAR BENİM İNSANIM: “EFENDİM HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ DÜNYA İÇİN,

YARIN ÖLECEKMİŞ GİBİ AHİRET İÇİN..”

AMA TÜM EYLEMLERİ FİİLLERİ YALAN VE YALANCI DÜNYA İÇİN..

BİLİYOR DA BİLMEZDEN GELİYOR …

“AHİRETİ, YANİ O MADDEYİ”  SİLMİŞ DEFTERDEN BİZİMKİ.. BAKMAYIN EZAN OKUNUNCA KOŞA KOŞA ABDEST ALMAYA GİTTİĞİNE…

AHHH…!  DERKEN İÇİM YARILIYOR, DARALIYORUM.. ATEŞLER FIŞKIRIYOR NEFESİMDEN…

HANİ HZ. EBUBEKİR R.A NE DEMİŞTİ.. “YA RABBİ BENİM CÜSSEMİ O KADAR BÜYÜT Kİ… CEHENNEME KOY ORAYI TAMAMEN DOLDURSUN DA BAŞKA KİMSE O ŞİDDETLİ/DEHŞETLİ AZABI TATMASIN.”

CEHENNEM EFRADI CENNETTEKİLERDEN ÇOK FAZLA OLACAK DENİLİYOR…

ÜÇ GÜNLÜK DÜNYANIN PEŞİNDE, ÜÇ KURUŞ MENFAAT İÇİN, GÖLGESİNİN PEŞİNDE KOŞAR GİBİ KOŞUP DURAN VARLIKLAR…

HAYVANLA İNSAN ARASINDAKİ FARK DÜŞÜNCE..

DÜŞÜNCENİZ, DÜŞÜNMENİZ VAR MI?

VEYA HAK, ADALET, HAYIR ÜZERE NE DÜŞÜNDÜNÜZ BUGÜN..?

HİÇ….

DEDİĞİNİZİ DUYAR GİBİYİM….

NEYİN PEŞİNDESİNİZ… KAT YAT, MODELLİ ARABA, BOL PARA, LÜKS HAYAT, BAŞKALRINA HASET, BAŞKALINA GÖRE YAŞAMAK..VS. VS..

TOPLAM KAÇ YILLIK ÖMRÜNÜZ VAR.??..

AMA HEP KALACAKMIŞ GİBİ BİR HAL..!!

YAZIK ..!

YAZIK Kİ NE YAZIK…!

“GİDİP DE GELEN YOK AMA…

VARINCA GÖRÜRSÜN…”

YA RABBİ..!   BUNLARI AYNI ZAMANDA KENDİME SÖYLÜYORUM..

SEN BİZLERİ, İNSANIMIZI KORU..

AKIL FİKİR VER…

AĞLAMAK İSTİYORUM…

*1995 Yılında basımı yapıldı. 138 sayfa.

*Yazarın Karabük yerel basınında yazdığı, “genel konuları” içeren

 yazılarının toplandığı bir kitap.

*2. Bakısı yapılmadı.

TOPLUMUN RENKLERİNDEN..

 Kendimizle Barışmak

Toplumsal uzlaşma istiyoruz.

Önce Mecliste kavga değil barış istiyoruz.

Anarşi değil, sevgi, kardeşlik samimi arzumuz.

İşçisi, çiftçisi, memuru,emeklisi, esnafı, köylüsü kentlisi,kadını erkeği, çocuğu genci ile topyekün BARIŞ’a hasretiz.

Barışçı toplum.. Barışçı insanlar..

BARIŞ KUŞAĞINI oluşturmamız gereklidir. Barışın taht kurduğu yer, insanın içi, gönlü, beynidir.

İnsanın kendisiyle barışık olması en büyük barıştır. İkiyüzlülük, acımasızlık, adaletsizlik yoktur bu bareışta.

Kendisiyle hesaplaşmada, teraziyi doğru tutup, barışını sağlayabilen, işadamı, politikacı, öğretmen, işçi, memur, esnaf.. Bu bir bakıma “en az kendisi kadar, diğer insanları da düşünüp, ben siftah yaptım, komşumdan al” diyebilen “Fetih toplumu” olabilmektir.

Ülkemizin, terör, ekonomi, enflasyon, vurgunculuk, adaletsizlik dahil tüm sorunlarının temelinde, tavan ve tabandakilerde “iç barışıklığının” olmaması yatmaktadır denebilir.

Parada, ihtişamlı yaşantıda, saraylarda, yatlarda mutlu olabilmek mümkündür. Fakat bir şartla.. Varlıklı, etkili ve yetkili olanlar İÇ BARIŞLARINI sağlayabilmişlerse.

Aksi halde, o tür kişilerin yaptıkları haksızlıklar, yedikleri haramlar, insanlara zulüm niteliğinde aldıkları kararlar ve  “ah..!” lar, iç aleminde o kişiyi balyoz gibi dövüyorsa.. İç dünyası harabeye dönen böylelerini, para, şöhret, makam mutlu edebilir mi acaba?  İnsan olma özelliğini yitirmedikçe sanmıyoruz.

Temiz, yaşanılır bir çevre istiyorsak,

Kalkınmış, ileri bir ülke olmak zorundaysak,

“Temiz toplum” rüyasını gerçek kılmak istiyorsak,

Huzur güven ve barış istiyorsak,

Tabandaki halk da, sorumkluluk mevkiindeki siyasal ve ekonomik gücü elinde bulunduranlar, önce “iç hesaplaşmalarını yapmak ve bitirmek ” zorundadırlar.

Kendisiyle barışık, BARIŞ KUŞAĞINI oluşturmak mecburiyetindeyiz.

Başlangıç noktası böyle olmadıkça tüm çabalar boşa çıkar.      (Toplumun Renkleri, M.ali Aktar-1995)