VER VER, ALMA.

            KANUNUDUR BU MESLEĞİN,

ARAYACAKLAR SENİ ÖĞRETMEN 

 AMA,

KANATLARINDA OLACAKSIN MELEKLERİN..

                                               ÖZCAN TÜRKMEN                           

Sultangazi İlçesi, gerek Kaymakamlık-Devlet daireleri, gerekse Belediye bazında kurumlaşmasını tamamladı.

Kaymakamımız, Sultangazi halkı tarafından tutuluyor. Çünkü, O’nu Sultangazi’liler, “Tevazu ve Bilgi birikimi ile gönüllerin kaymakamı” olarak tanımlıyor. Devleti temsil eden diğer kuruluşlar da, “Baş”a göre şekilleniyor elbet.. Sultangazi’de, Emniyet, Nüfus, Tapu, Müftülük ve diğer müdürlükler halka “devletin gülen ve güler yüzünü” gösterme çabasındalar..

Periyodik devlet hizmetleri yürütülürken, Belediye’nin yapacağı hizmetler ise hayati önem arzetmektedir.

İşte burada biz “halkın sesi” olarak, Belediye’ye belki katkı olur ümidiyle, projelerimizi sunacağız.. Sultangazi yeni bir belediye.. Yeni bir kurum.. Tabanın sesine ihtiyacı olsa gerek diye düşünmekteyiz.

BELEDİYE BAŞKANI CAHİT ALTUNAY BELEDİYECİLİK TARİHİNE GEÇEBİLİR.

Sayın Cahit Altunay liderliğindeki Sultangazi Belediyesi, evvela, alışılmışın dışında, farklı-pozitif bir “Belediye Kültürü” oluşturmalıdır. Henüz kurumlar yeni yeni oturup, hizmete kanalize edilirken bu hususta, geç kalınmış değildir.. Bunun altını çizmiş olalım.

Belediye, yeni olmanın avantaj ve heyecanını iyi kullanmalı.. “GÜLEN, AMA SIRITAN DEĞİL; MÜŞFİK AMA ACİZ DEĞİL.” mantığını iyi kurmalıdır. Bazen bu heyecen ve avantaj, aleyhe dönebilir veya kullanılabilir. Sultangazi gibi nazik bir beldede, kararlar, hizmetler, kılı kırk yararak düşünülmeli ve öyle uygulanmalı..

Sultagazi halkı, henüz daha BELEDİYE’Yİ görmek; adeta Belediyenin, şefkat, sevgi ve güleryüzünü katarak yapacağı hizmetlerle kendisine dokunmasını istemektedir. “İlk intiba, ilk başlangıç..” daima büyük önem arz eder.. Bu çerçevede, zamanlama itibariyle, hata da olsa, kusur da olsa, yasaklama, ceza, azarlama vb. eylem ve söylemlerden kesinlikle uzak durulmalıdır.

Belediye’de gerek fen işleri, gerek kültür işleri, gerekse temizlik-park bahçe işleri vb. alanlarda gözle görülür bir hareketlenme var.Tabi bu daha da hız kazanacak zaman içinde..

Gelelim basit gibi görülen tarihi projeye:

“Bir memleketin uygarlık düzeyi, sokak hallerinden belli olur.” Diye güzel bir söz var. Ciddi ALTYAPI HİZMETLERİ ile birlikte, TRAFİK HİZMETLERİ ihmal edilmemelidir.

Malesef ülkemizde “hayati” olduğu halde dudak bükülerek, lakayd şekilde karşılanan iki konu vardır. 1-SİVİL SAVUNMA, 2-TRAFİK SORUNU.

Bizce Başkan, işe Trafik sorununu çözmekten başlamalıdır.

Sultangazi’de yapılan yeni yol çalışmaları, trafiği elbette rahatlatmıştır. Ama bizim asıl üzerinde durduğumuz, DAHA RAHAT BİR TRAFİK VE PARK ALANLARI..

Başbakan veya bir bakan geldiğinde yol güzergahı boşaltılınca, o güzergahı trafik ve trafik psikolojisi açısından bir an düşünelim. Sürücü ve yayaların, o güzergahta derin bir huzur içine girdikleri, mutlu ve rahat bir ortam içerisinde, hata ve kaza oranının neredeyse sıfırlandığını görüp hissedeceksiniz. Büyük şehirlerin, özellikle İstanbul’un “Trafik ve Park” sorunu en önde gelen problemdir..

Sayın Başkan, geliniz, Sultangazi ana caddeleri başta olmak üzere, tüm cadde ve sokakları “araçlardan arındırın” ve TARİHE GEÇİN.

Her 200-300 haneye bir çok katlı park uygulaması ile, sizin seçimlerde belirttiğiniz okul bahçelerinin altlarını park yaparak vb. çalışmalarla arabaları yoldan kaldırınız. Ama bunun sosyal ve psikolojik eğitim hazırlığını da önceden yapınız. Bu çalışma, her mahalleye, fıskıyeli, yeşil ortamlı, dinlenme yarleri vb. ile düzenlenmiş dinlendirici “PRESTİJ CADDELER” ile tamamlandığında, her Sultangazili’nin sizi bağrına bastığını , dualar ettiğini göreceksiniz.

Vatandaşın, burası dükkanım, şu da arabam deyip, gelişigüzel park etmesi önlenebilir, bu mümkündür.. Uygunsuz park eden araçlardan arınmış Sultangazi yollarında huzurla seyreden bir trafik..Araçlar ve yayalar.. Bu sükunet psikolojisi, halkı agresif, aksi, kaba olmaktan uzak tutar. Birliği ve kardeşliği pekiştirir.. Ondan sonra gelsin diğer güzellikler ve hizmetler.. Halkla birlikte ve halk için.. Onların desteğiyle..

Her türlü belediye hizmetinin, sosyo-psikolojik ve sosyo-kültürel dayanakları ve sonuçları mutlaka düşünülmelidir. Bu çerçevede PARK olayını halledin, Sultangazi’de Trfik nazenin bir dere gibi aksın. Vatandaş, arabasını park edecek yeri bilsin ve park etmeyi öğrensin.. Trafiği kördüğüm eden sağlı sollu park etme olayından bu belde bir kurtulsun.. İddia ediyorum Başkan ve ekibi tarihe geçer..

Bizden söylemesi…

Takdir icra’nın…

En iyi dileklerle…

Türk Millî Eğitim sistemi, son yıllardaki müfredat değişiklikleri ve yeniliklerle; araç gereç artışıyla önemli mesafe kaydetmiştir.  Dün’e göre bugün imkân ve şerait elbette kıyas kabul etmeyecek kadar ileridedir.

Ancak aşağıda belirteceğimiz hususlar, Türkiye Cumhuriyeti’nin varlığı ve geleceği açısından, eğitim öğretim bazında hayatidir. İfade edeceğimiz hususlar, açık, yalın, basite irca edilmiş, ancak hayati konular olarak algılanmalıdır.

Bilindiği üzere  eğitim ayrı, öğretim ayrı işlerdir. Öğretim, öğretmek, bilgi yüklemektir. Eğitim ise kazanılan faydalı bilgiyi hayata uyarlamak, yaşam haline getirmektir. Diş fırçalamanın faydasını benimsetmek, öğretmek “öğretim”dir. Akşam-sabah öğrenci, evde yemekten sonra dişlerini fırçalıyorsa, bilgi davranışa dönüşmüş “eğitim” faaliyeti öğretimle birlikte gerçekleşmiş demektir. Yıllar boyunca, okullarımızda, öğrencilere bilgi yükledik… Faydalı faydasız demedik, yükledik de yükledik..  EĞİTİM’e yeteri kadar önem vermedik.. Anne- baba , öğretmen-idareci bu konuda hatalar yaptık ülke bazında..

“Geriden bir gençlik geliyor ki…” deyip başlayan iyimser dostlarımın moralini bozmak istemem ama, yukarıdaki sistmde yetişen gençlerimiz, çocuklarımız, istisnalar hariç, geleceğin “Türkiye Rönesansını” kaldırabilecek, yetenek, gayret, beceri, karar, sabır ve ahlak düzeyinde değiller.. Çünkü eğitemedik, eğitemiyoruz onları.. “Ne kadar iyi eğitim, o kadar vizyon..”

Türk Milli Eğitim camiasında, branş öğretmeni,  idareci, kurucu müdür vb. görevlerde bulunmuş bir (E) öğretmen olarak tespitlerimi sıralamaya devam ediyorum:

* Öğretmen reformu şarttır. (bkz.”Öğretmen ülkenin ufuklarını açandır” başlıklı yazımız) Hazırcı, devletin sırtına yapışmış, kendini yenileyip güncellemeyen,  araştırma yapmayan, örnek ve önder olamayan, yorgun ve “fakir” öğretmenle bu kadar oluyor. İstisnaları tabi ki ayrı tutmak gerekir.

* Okulların adı da fiziki yapısı da değişmeli. Okullar, teknik labaratuvarların yanında, bilgisayar labaratuvarları, sanat labaratuvarları,  kütüphaneleri,  sinema tiyatro salonları, açık kapalı spor tesisleri, hobi alanları, yeşil alanları ile EĞİTİM MERKEZLERİ haline getirilmelidir.. Bugünkü sınıf eğitimi haftada 3 güne indirilmeli, diğer günler tamamen kontrollü, planlı  ama sıkmadan labaratuvarlarda, kütüphanede, spor tesislerinde, hobi alanlarında… EĞİTİME devam edilmelidir. 30 Yıldır çöpe attığımız veya attırılan 1(bir) Trilyon dolar cebimizde olsaydı bunlar yıllar önce bitmiş olurdu.. (Kaynak diye soracağınızı hissettim de onun için yazdım bu son cümleyi).

* Halimiz ise yürekler acısıdır. Okulda bunca eksikliğe, olumsuzluğa rağmen öğretmen bütün hünerlerini kullanıyor. Sınıfta nerdeyse akrobasi yapıyor öğrenciye birşeyler verebilmek için. Veriyor da.. Lakin, dışarıya çıkan ve evine varan öğrenci, daha sokakta, ” öğrenilenlerin reddiyesini”  fiilen ruhunda hissetmek zorunda kalıyor.. TV, Bilgisayarın hatalı kullanımı, anne babanın eğitim ve sosyal düzeyinin seviyesi,  mevcut yetersiz eğitimi büsbütün yetersiz kılmaktadır. Kanaatim odur ki, mevcut sistemde, Türk Milli Eğitiminin Amaçlarını gerçekleştirme hususunda okullarımız %15-20 amacı gercekleştirmektedir. %80 lik bölüm ise, sokakların çocuklarımızı harap etmesi; TV kültürünün tahribatı; anne babanın yanlış tutumu ile “yanlış eğitim” olarak gerçekleşmektedir. Yanlış eğitimin sonucu doğru olmaz herhalde. Eğri ağacın gölgesi de eğri olur” değil mi efendim?..

ACİL TEDBİR ALINABİLİR

* Devletin ve Hükûmetin acil olarak, yukarıdaki kahredici oranları tersine çevirmek üzere harekete geçmesi elzemdir. Buna göre;

= Büyük şirketlerin, kuruluşların eğitime bina desteğiyle birlikte eylem bazında da destek vermesi sağlanabilir.

=Özellikle ve acilen TÜM YAYINDAKİ TELEVİZYON KANALLARININ ve BİLGİSAYAR OPERATÖRLERİNİN, hatta GSM OPERATÖRLERİNİN “eğtime katılması” şarttır.

- Bu çerçevede, yukarıda belirtilen araçlar, kanallar, operatörler eğitim için yoğun bir çalışmaya yönlendirilmeli ve özendirilmelidirler. Önce “ahlâk,”  “millî değerler,” “sevgi-saygı, merhamet, paylaşım, vefa, ar, namus, temizlik, çalışkanlık, düşünce üretme, buluş yapma, komşuluk hakkı, ana baba hakkı, insan hakkı, hayvan hakkı, çevre,sosyal sorumluluk..vb” konularda, ikişer, üçer dakikalık kısa metrajlı film, söyleşi, animasyon..ile TELEVİZYONLAR eğitimin içine girmelidirler.. Şimdi eğitimin içine şey ediyorlar. Öyle değil mi? Diziler, öğrenci dizi ve filmleri, haberlerin veriliş şekli vs. eğitimi felç ediyor. Gençlerimizi, çocuklarımızı ve yaşlılarımızı zihinsel hadım ediyorlar..  Bu iş mutlaka kanunla düzenlenmelidir. Çerçevesi belirtilmeli ve emredilmelidir. Bu eğitim faaliyetleri de gece 02′den sonra değil, en aktif olunan saatlere konulmalıdır. Ayrıca bu patronların ve yöneticilerinin, kulağından tutup yaklaştırıp, Bu ülkenin “geleceğinin”  REYTİNG ALMAKTAN” çok daha önemli olduğu söylenip, kulağını bırakmadan önce yarım tur burulmalıdır.  Demokrsi, açık düşünce,  açık toplum, insan hakları..Hepsine evet.. Ama bu çocuklarımızı, geleceğimizi  yok etmek pahasına olamaz…!
meb_logo-Tekrar ifade edelim.. Radyo ve TV’ler, Basın, Bilgisayar operatörleri, GSM
operatörleri.vb. zaten aksak ve imkansızlıklar içindeki eğitim sistemimizi, yani çocuklarımızı, yani geleceğimizi torpillemekten vazgeçirilip, katkıları sağlanmalıdır.. Bakın Türkiye’de vergi ödenmesi dahil, yere çöp atmak, hunharca insan katli, yere tükürmek, tembellik, vb.  yaşama hitabeden tüm konularda doğru eylemler gözlenecek, dolayısıyle okulların eğitim kalitesi yükselecektir.. Amaçlar noktasında ciddi mesafeler alınacaktır. Çünkü okulda öğretileni media yıkmayıp “destekleyecektir.” böylece.

-Halk eğitimi konusunda, mesleki eğitim konusunda da, MEDİA ile birlikte eğitim programları hazırlanmalıdır. Ve bu yasa ile belirlenmelidir. (Lütfen bu canhıraş çağrıya kulak verin).

*En başlarda belirtilen uzun ve orta vadeli EĞİTİM REFORMU TEDBİRLERİ yanında, çok çok önem arzeden  MEDYANIN EĞİTİME KATILMASI programı, kısa vadede olabilecek, ciddi bir irade ile ortaya konulabilecek bir husustur. Özellikle Sayın Başbakanımızın ve Milli Eğitim Bakanımızın dikkatini çekmek isterim. Eğer bunu gerçekleştiremezsek, 15 Milyon öğrencimiz, 500 Bin öğretmenimiz, şu kadar okulumuz, bilgisayar labaratuvarımız var diye kuru bir övünmeden öte geçemeyiz. Çünkü devasa bir potansiyel ve sistem, sonuçsuz, ruhlara sinmemiş bir kuru gürültü.. Başımız kumda mı nerede? Merak ediyorum..

Bu duygu ve düşüncelerle, Tüm Milli Eğitim Camiasına tekrar başarılar diliyor;

Sayın Başbakanımızı ve Millî Eğitim Bakanımızı göreve davet ediyorum…

Kalın Sağlıcakla…