Mehmet Ali Aktar'ın Kişisel Blogu

                      
                       *Eflani Belediye Başkanı İbrahim Ertuğrul
 
                                          MEMLEKETİM DERİM
           Çok yorulunca,
            Maziye dalınca,
            Sevgiyle dolunca,
             Eflani’m benim!
                                               Memleketim!
                                                                     Derim.
            Uzaklara dalınca,
            Gözler buğulanınca,
            Hasretle kavrulunca,
                          Eflani’m benim!
                                            Memleketim!
                                                                    Derim.
 

 ////Ellani Bostancilar goleti/Okudugum  ilkokul golet icerisinde kaldi/
 
 
           Toprak burnumda tütünce,
           Sevdiklerimi düşününce,
           Bir ah! çeker,
                             Eflani’m benim!
                                              Memleketim!
                                                                       Derim.    
           Yaykılı, Tokar’ı,
            Ova ile Adayı,
            Yalacığı Saçak’ı,
                            Düşünürüm de
                            Eflani’m benim..!
                                                    Memleketim.!
                                                                        Derim.
 
 
 
 
           Çelebileri, Başiğdir’i,
           Bostancılar, Hekimli’yi,
           Karacapınar’ı yemyeşil doğayı,
           Tabakları, Yalacık’ı
                                 Tertemiz havayı,
                                  Hep özlerim de..
                                  Eflani’m benim..!
                                                       Memleketim
                                                                         Derim.                                          
                                            m.ali aktar/25.12.2009 [...]

                                     Çocukluk Arkadaşım Hüseyin Korkut..
  
                Bu yazımda, blok sayfalarımı en iyi şekilde takip ettiğine inandığım bir çocukluk arkadaşımdan bahsedeceğim. Hüseyin Korkut’tan…
 
                  İlkokula giderken, köyümüzde, kış aylarında don üstünde (betonlaşmış donmuş kar üzeri) kayığa binerdik. Bu kayık sefası saat 10′a kadar sürerdi.. Çünkü don çözülürdü. Kayıklar gitmez olurdu o zaman..Sabah erkenden bu kayığa binme işi için [...]