Bir sabah perdemi açtım baktım,

Penceremin önünde bir kuğu,

Bir adı güvercin, bira adı da hû,

Kısmetse birkaç güne çıkar yavrusu.

Çerden çöptendir yuvası,

Görürsen, Rabbinedir sevdası.

Hû Hû’dur seherlerde duâsı,

Hep “kıbleye doğru” gagası.

Sen kıbleye doğru durdun,

Hû deyip duâya doğruldun,

Beni can evimden vurdun,

Kulluğuma kılavuz oldun.

İşte sana kaynar su dolu kavanoz,

Pencerenin berisine bıraktım ısın diye,

Isın işte kar boranda,

Yavrucağın çıksın da,

Uçsun o da hû deyip havalarda.

Huzur içinde hû de uyu kuğu,

Korkma benden,

Sıcak etmek amacım, sana soğuğu.

Sana hoşça kal demiyorum,

Göz ucuyla hep seni gözlüyorum,

Rabbimi hatırlattıkça bana,

Sana da çok duâlar ediyorum,

Senden de Hû Hû lar bekliyorum…

Sana hoşça kal demiyorum..

Çünkü seni çook seviyorum..

Garip dede_m.ali aktar /09.12.2011_21.15

]]> http://www.mehmetaliaktar.com/penceremde-bir-kugu.html/feed 0 http://www.mehmetaliaktar.com/abdulkadir-geylaniden-k-s-inciler.html http://www.mehmetaliaktar.com/abdulkadir-geylaniden-k-s-inciler.html#comments Tue, 06 Dec 2011 12:50:06 +0000 mehmetaliaktar http://www.mehmetaliaktar.com/?p=1262 ABDÜLKADİR GEYLANİ’den (K.S) İNCİLER..

*

*Abdülkadir Geylani Hazretlerinin (K.S.) Türbesi

***** Bir gün Abdülkadir Geylani’ye, “Bu işe başladığınızda, bu manevi Allah yoluna adım attığınızda, temeli ne üzerine attınız? Hangi ameli esas aldınız da böyle yüksek dereceye ulaştınız?” diye sordular.
Buyurdu ki: “Temeli sıdk ve doğruluk üzerine attım. Asla yalan söylemedim. Yalanı kağıda bile yazmadım ve hiç yalan düşünmedim. İçim ile dışımı bir yaptım. Bunun için işlerim hep rast gitti.

Allah’ın katına kötülüklerle gidilmez. O’nun katına ancak, günâh ve pisliklerden arınmışlar ve kötülüklerden temizlenmişler kabul edilir. /Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul gayb

*Şükredene belâ ne yapabilir? Şükrü sebebiyle o, kurtuluşa beladan daha yakındır.

*Kendisine yakınlık nimeti verilenler, şükürde hata ederlerse mahvolurlar. *İçinde dünyadan zerre miktar birşey var olduğu müddetçe kurtuluşa ulaşamazsın. *Sana ikram edilen nimetlerle, diğer herşeyden müstağnî hale gelirsin..
Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

• SANA VERİLEN NİMETLERDEN SENİ SEVİP SAYMALARINDAN SANA YÖNELMELERİNDEN VE HÜRMET ETMELERİNDEN ETKİLENMEMELİ, ŞIMARMAMALISIN. /Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

*Allah’a itaatte bulun. Diğer mahlukata iltifat etme ve hevana(nefsine) talip olma.

*Nimetler, nasibinde varsa ,vakti gelince mutlaka sana ulaşır.Yoksa sen ona ulaşamazsın.

*Payına düşenle yetinip kanaat etmen,senin için daha hayırlı ve bereketlidir.

Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

‎*Mahlûkatın sahip olduğu nimetlere özlem duyma.

*Onlar da Rablerini severler ve sevenler sevdiklerinden başkasına iltifat etmezler.

*Aza kanaat edip ecelin gelinceye kadar, hakir ve basit birisi olmaya sabret.

*Gizli açık bütün günahları terk et. Allah’tan kaçamazsın. O’ndan gafil olman seni belâlara müptelâ kılar. /Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

Allah’ın katına kötülüklerle gidilmez. O’nun katına ancak, günâh ve pisliklerden arınmışlar ve kötülüklerden temizlenmişler kabul edilir. Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

Etlerin lime lime doğransa bile, hiçbir surette O’ndan (c.c) şikayette bulunma Allah(c.c) çok mehametli ve şefkat sahibidir. /Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

*Rabbimize tam itimat edersek ;vasıtaları bir kenara itip, seni lûtfu ile rızıklandırır. Ve böylece seni başkalarına el açmaktan korur.

*Gerçek ve hakiki rahatlık, O’nun huzurunda olmak bilinciyle kazanılabilir. Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

İnsanlardan sadece dil ile değil, kalp ile de bir şey isteme..

Abdülkadir GEYLÂNİ-Fütûh’ul Gayb

Nimetler ve belalar karşısında Allah’a teslim ol. Rabbin ne verirse razı ol; nimet verirse şükret, bela verirse sabret.

Abdülkadir GEYLANİ-Fütûh’ul Gayb

Bütün iyiliklere,nefsin arzularına karşı gelmekle ulaşılabilir. ( Abdülkadir Geylâni_ Fütûhu’l Gayb)

Nasibinle ilgili aceleci davranıp, edepsizlik etme! Şayet başkasının nasibi ise asla senin olmayacak bir şeyin peşinde koşmamalısın. Tamah ettiğin şey hiç kimsenin nasibi olmayıp fitne de olabilir./( Abdülkadir Geylâni_ Fütûhu’l Gayb

*Abdülkadir Geylani Hazretlerinin (K.S.) Türbesi (içten görünüş)

EĞER YÜRÜDÜĞÜNÜZ YOL SİZE ÇOK ENGEBELİ GELİYORSA,DİKKAT EDİN,MUTLAKA YANLIŞ YÜRÜYRSUNUZDUR.

Fütûhu’l Gayb’den

(Devamı var)

Derleyen:m.ali aktar

MESNEVÎ’DEN SOLMAYAN

ÇİÇEK DEMETLERİ..

• GÖKLERİN NURU, GÖNÜLDEDİR…..

• UYKU HALİNDE, ZİNDANDAKİ MAHPUS, IZDIRABINI UNUTUR. YİNE UYKU HALİNDE, ZENGİN, VARLIKLI DA HERŞEYİNİ TERKEDER HABERİ OLMAZ. ARİF’İN İSE, UYANIKKEN DE, DÜNYAYA BAKIŞI, UYKUDAKİLER GİBİDİR.

• DÜNYA CANIMIZIN HAPİSHANESİDİR. DÜNYA İLAHÎ KUDRET KARŞISINDA, BİR ZERRE BİLE DEĞİLDİR

• ANLAYIŞLI OLMAKLA,BİLGİLİ OLMAKLA İNSAN HAKK’A VARAMAZ. ALLAH’IN FAZLI KEREMİ, KIRIK KALPLERİ, YIKIK GÖNÜLLERİ ARAR…

• YILDIZLARI KEŞFEDİYORSUN DA, KENDİNİ KEŞFEDEMİYORSUN…

Hz. Mevlanâ_Mesnevî’den

____________________________________________________

• İBADET EDİP, ZEVK ALINMAZSA, FARE (Nefis vs) AMBARIMIZI DELMİŞ DEMEKTİR..

• Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• YÜRÜRKEN AYAĞA DİKEN BATTIĞI GİBİ,DÜNYA, NEFİS, MASİVA,RUHA ÖYLE BATAR.. SABRET Kİ, GÖNÜL GÖZÜN AÇILSIN..

• Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• MÂNÂ SÛRETİN KANADIDIR. /Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• TEN İÇİNDE RUH, MÂNÂ’DAN, AŞKTAN HABERSİZ İSE, O, KIN İÇİNDEKİ TAHTA KILIÇ GİBİDİR. KIYMETSİZDİR./Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• NEREDE AKARSU VARSA ORADA YEŞİLLİK VARDIR. NEREYE GÖZYAŞI DÖKÜLÜRSE, ORAYA RAHMET GELİR, MERHAMET OLUR. BOSTAN DOLABI GİBİ İNLEYEREK, GÖZLERİNDEN YAŞLAR SAÇ DA, CAN BAĞINDA YEŞİLLİKLER BİTSİN..

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• DÜNYA BİR ZINDANDIR. EY HAK YOLU ARAYAN KİŞİ.  ZINDANIN DUVARINI DEL DE KENDİNİ KURTAR. /Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• GEMİNİN İÇİNDEKİ SU, GEMİYİ BATIRIR. GEMİNİN ALTINDAKİ SU, GEMİYİ KALDIRIR.

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• AKILLI VE BİLGİLİ İNSANLARA VERİLMEYEN ”HAKKI İDRAK ETME HALİ”, ANCAK HAK AŞIKLARINA LÛTFEDİLMİŞTİR.

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• KİM GÜZELLİĞİNİ MEZADA ÇIKARIRSA, ŞÖHRET PEŞİNDE KOŞARSA, BAŞINA YÜZLERCE BELÂ GELİR, YÜZLERCE KÖTÜ KAZA YÜZ GÖSTERİR..

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• KISKANÇLIKLAR, ÖFKELER, KÖTÜ GÖZLER(bakışlar), TULUMLARDAN BOŞALAN SULAR GİBİ, MEŞHUR OLAN KİŞİNİN BAŞINA BOŞALIR.. DÜŞMANLARI ONU KISKANÇLIKLA YARALAR, YIRTIP PARÇALARLAR.. DOSTLARI İSE, İHTİYAÇLARI YÜZÜNDEN ONUN BAŞINI AĞRITIP DURURLAR…

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• SEN NEBİLERİ, VELÎLERİ; O AZİZ VARLIKLARI, HERHANGİ BİR İNSAN GİBİ        GÖRDÜKÇE, BİLMİŞ OL Kİ SENİN BU GÖRÜŞÜN, SANA ŞEYTANIN MİRASIDIR.

Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• *** NİCE KİŞİLER VARDIR Kİ, O KÜKREMİŞ ARSLAN GİBİ, AVLADIĞINI YİYEMEDEN DÜNYADAN GEÇMİŞ KİŞİLERDİR. ONLARIN KISMETİ-PAYI, SAMAN ÇÖPÜ KADARDIR. FAKAT HIRSLARI DAĞ GİBİDİR. ONLARIN ALLAH’IN HUZURUNA ÇIKACAK YÜZLERİ YOKTUR.

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• *** İNSANLARIN ÇOĞU, İNSAN YİYEN BİR CANAVAR GİBİDİR. ONLARIN SELAM VERMELERİNE PEK GÜVENME. EMİN OLMA…

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

• *** YALNIZLIK, KİMSESİZLİK, ADAM OLMAYANLARIN SEVGİSİNDEN(!) DEĞERLİDİR..

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  

  
  

  ** SENİN AYNADA APAÇIK GÖRDÜĞÜNÜ, ÂRİF, SENDEN ÖNCE BİR KERPİÇTE GÖRÜR…

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  *** DÜŞÜNCE, GEÇMİŞE, GELECEĞE BAĞLIDIR. İNSAN BU İKİSİNDEN DE UHZAKLAŞINCA, GÜÇLÜKLER ÇÖZÜLÜR GİDER.

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  *** GÜL SUYU GİBİ LATİF OLURSAN, İNSANLAR BAŞLARINA SÜRERLER; SİDİK GİBİ PİS KOKUYORSAN DIŞARIYA ATARLAR…

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  *** CEHENNEMÎ BİR HUY OLAN KİN, KALBİNDE BULUNURSA, SEN DE CEHENNEMİN BİR CÜC’Ü OLURSUN. NEREYE GİDERSEN, CEHENNEMİ DE BERABER GÖTÜRÜRSÜN… Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  ***NÛRLU YÜZLE, GÜNAHLARLA KARARMIŞ YÜZÜ AÇIĞA ÇIKARIP, GÖSTERDİĞİ İÇİN, CENAB-I HAKK KIYAMET GÜNÜNE “GÜN” LAKBINI VERMİŞTİR.

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

  *** SEN İLAHİ HİKKMETLERİ, İLÂHÎ HAKİKATLERİ TEKRAR TEKRAR İŞİTSEN VE OKUSAN, GÖNLÜN UYANIK DEĞİLSE, SEN EHİL DEĞİLSEN, O HİKMETLER, O HAKİKATLER SENDEN UZAK DURUR. _

  Hz. Mevlanâ_Mesnevi’den

  
  

“Hani Rabbin meleklere: “Gerçekten ben, çamurdan bir beşer yaratacağım” demişti. “Onu bir biçime sokup, ona ruhumdan üflediğim zaman siz onun için hemen secdeye kapanın.” Meleklerin hepsi topluca secde etti; Yalnız İblis hariç. O büyüklük tasladı ve kafirlerden oldu. (Allah) Dedi ki: “Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, yoksa yüksekte olanlardan mı oldun?” Dedi ki: “Ben ondan daha hayırlıyım; sen beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.” (Allah) Dedi ki: “Öyleyse ordan (cennetten) çık, artık sen kovulmuş bulunmaktasın.” “Ve şüphesiz, din (kıyametteki hesap) gününe kadar benim lanetim senin üzerinedir.” Dedi ki: “Rabbim, öyleyse onların dirilecekleri güne kadar bana süre tanı.” Dedi ki: “O halde, süre tanınanlardansın.” “Bilinen vaktin gününe kadar.” Dedi ki: “Senin izzetin adına andolsun, ben, onların tümünü mutlaka azdırıp-kışkırtacağım.” “Ancak onlardan, muhlis olan kulların hariç.” (Allah) “İşte bu haktır ve ben hakkı söylerim” dedi. “Andolsun, senden ve içlerinde sana tabi olacak olanlardan tümüyle cehennemi dolduracağım.” Kur’an-ı Kerim-(38/71-85)

“Kendilerinden önce yakın geçmişte olanların durumu gibi; onlar, yaptıklarının sonucunu tadmışlardır. Onlara acı bir azab vardır. Şeytanın durumu gibi; çünkü insana “İnkâr et” dedi, inkâr edince de: “Gerçek şu ki, ben senden uzağım. Doğrusu ben, alemlerin Rabbi olan Allah’tan korkarım” dedi. Sonunda onların akibetleri, şüphesiz ateşin içinde ikisinin de süresiz olarak kalıcı olmalarıdır. İşte zalim olanların cezası budur. Kur’an-ı Kerim_(59/15-17)”

SAHİ ŞEYTAN NERESİNDE İNSANOĞLU’NUN..?  VEYA ŞEYTANIN NERESİNDE İNSAN? ÖNCE ŞEYTAN’IN BİR HAYAL, ÜTOPYA, EFSANE, DİNSEL SÖYLEM VB… GİBİ İŞİ BASİTE İNDİRGEYEREK ŞEYTANIN VARLIĞI YOKLUĞU ARASINDA BOCALAMA EY HACE! ŞEYTAN KURNAZLIK YAPIP, ZEKİLİK GÖSTERİSİNDE BULUNUP, KİBİR VE UCÛP EDİP HZ. ADEM BABAMIZA SECDE ETMEDİĞİ GÜNDEN BU YANA ADETA IŞINLAMA SİSTEMİYLE İNSANLARIN ARASINDA.. DAMARLERINDA.. DİMAĞINDA.. AMA GERÇEK SAMİMİ MÜSLÜMANIN ÇOOK UZAKLARINDA.. ONA YAKLAŞMASI MÜMKÜN DEĞİL.. AMA ASLİ İŞİ ONLARLA.. DERDİ MÜSLÜMANCA YAŞAYANLARLA..

“Şeytan sakın sizi (Allah’ın yolundan) alıkoymasın. Gerçekten o, sizin için açıkça bir düşmandır.  Kur’an-ı Kerim(43/62)”

“Ey insanlar, yeryüzünde olan şeyleri helal ve temiz olarak yiyin ve şeytanın adımlarını izlemeyin. Gerçekte o, sizin için apaçık bir düşmandır. Kur’an-ı Kerim_(2/168)

EY HACE! ŞUNU UNUTMA. ŞEYTAN İMANLIYA MUSALLAT.. ŞEYTAN İÇİ VE DIŞIYLA TEMİZ OLANA MUSALLAT.. ŞEYTAN ADALETLE HÜKMEDEN YETKİLİYE, HELALDEN KAZANIP, ZEKATINI VEREN ZENGİNE MUSALLAT..

MÜSLÜMANSIN LAKİN; KİBİRLENDİN, BÖBÜRLENDİN, GAZAPLANDIN, İNCİNDİN, İNCİTTİN, ÖFKELENDİN, KÖTÜ ZAN’DA BULUNDUN, HASET ETTİN, KÜÇÜMSEDİN, DEDİKODU YAPTIN, İKİ-ÜÇ YÜZLÜ OLDUN, TEMBELSİN, PİSSİN, DÜNYAPERESTSİN, HARAMA YÖNELİKSİN, HELALDEN UZAKSIN, FAİZ VE FAİZ KIRINTILARINA BULAŞMIŞSIN, KOMŞUNA KÖTÜ NİYET BESLEMİŞSİN.. YALAN SÖYLEMİŞSİN, YALAN YERE YEMİN ETMİŞSİN, YALANCI ŞAHİTLİK YAPMIŞSIN, İSLAMİ KUR’ANÎ HAYATI VE PRENSİPLERİ HAFİFE ALMIŞSIN..

HAL BÖYLEYKEN ŞEYTANI NEREDE ARIYORSUN EY HACE! ŞEYTAN SENİN HÜCRELERİNE, DİMAĞINA, ŞUURUNA KADAR HER ŞEYİNE VE HER YERİNE IŞINLANMIŞ-SİNMİŞ.. SENİNLE OYNAMAKTA..

BU HAYAT AKIŞINI, TAMAMEN TERSİNE ÇEVİRMEDİKÇE, SONSUZ ATEŞLER SENİ BEKLİYOR OLACAK..

“CEZAMI ÇEKER BİRAZ YANAR ÇIKARIM” DEME.  YANAN BİR KİBRİT ÇÖPÜNÜN ÜZERİNE KÜÇÜK PARMAĞINI 10 SANİYE DURDURUVER DE GÖREYİM.. O İŞ O KADAR KOLAY MI ZANNEDİYORSUN?

ÖYLEYSE EÛZU BESMELE, TEVBE İSTİĞFAR VE DUA İLE İRADİ BİR KUR’AN HAYATINA SAHİP OLARAK, ŞEYTANI BÜNYENDEN ATMALISIN.. TIPKI BİR HASTALIĞI, SAFRAYI ATAR GİBİ.. BUNA GAYRET ETMEN SANA DAHA ÇOK YAKIŞMAKTADIR..

“Eğer sana şeytandan yana bir kışkırtma (vesvese veya iğva) gelirse, hemen Allah’a sığın. Çünkü O, işitendir, bilendir. (Allah’tan) Sakınanlara şeytandan bir vesvese eriştiğinde (önce) iyice düşünürler (Allah’ı zikredip-anarlar), sonra hemen bakarsın ki görüp bilmişlerdir. (Şeytan’ın) Kardeşleri ise, onları sapıklığa sürüklerler, sonra peşlerini bırakmazlar. Kur’an-ı Kerîm_(7/200-202)”

KAFİRLERE, İNKARCILARA, DÜNYACILARA GELİNCE.. ONLAR ŞEYTANIN ASKERİ OLMUŞLARDIR.. ŞEYTAN ONLARIN NERESİNDE DEMEYE GEREK YOKTUR.. KENDİLERİ ŞEYTANLAŞMIŞLARDIR… “Şeytan onları sarıp-kuşatmıştır; böylelikle onlara Allah’ın zikrini unutturmuştur. İşte onlar, şeytanın fırkasıdır. Dikkat edin; şüphesiz şeytanın fırkası, hüsrana uğrayanların ta kendileridir. Kur’an-ı Kerim-(58/19)”

EÛZÜ BİLÂHİ MİNEŞŞEYTÂNİRRACÎM.. ESTAĞFİRULLAH EL AZÎM.. TÖVBE ESTAĞFİRULLAH..

YA RABBİİ..! SEN BİZİ KENDİ YOLUNA, HABİBİNİN (s.a.v.) YOLUNA; SEVENLERİNİN, SEVDİKLERİNİN, AŞIKLARININ, SADIKLARININ YOLUNA İLET.. ŞEYTANIN ŞERRİNDEN HALÂS EYLE..! AMİN AMİN AMİN..

 garip dede-m.ali aktar

BİR MOLLA KASIM GELİR

Ben dervişim diyene
Bir ün edesim gelir
Tanıyuban şimdiden
Varup yetesim gelir

Sırat kıldan incedir
Kılıçtan keskincedir
Varıp anın üstüne
Evler yapasım gelir

Altında gayya vardır
İçi nâr ile pürdür
Varıp ol gölgelikte
Biraz yatasım gelir

Ta'n eylemen hocalar
Hatırınız hoş olsun
Varuban ol tamu'da
Biraz yanasım gelir

Ben günahımca yanam
Rahmet suyunda yunam
İki kanat takınam
Biraz uçasım gelir

Andan Cennet'e varam
Hak'kı Cennet'te görem
Hûri ile gılmanı
Bir bir koçasım gelir

Derviş Yunus bu sözü
Eğri büğrü söyleme
Seni sıygaya çeker
Bir Molla Kasım gelir

Yunus Emre (K.S)

*** Bir halk söylentisine göre Yunus Emre’nin şiirleri üç yüz beş yüz tane değildi. 

Üç bin tane şiir vardı ve bunlar bir kitapta toplanmıştı. 

Bu kitap Molla Kasım adlı bağnaz bir hocanın eline geçti. 

Bu hoca bir akarsu kenarına oturup şiirleri okumaya başladı. 

Dine aykırı gördüklerinden bin tanesini yaktı bin tanesini de suya attı. 

İki bin birinci şiire gelince şu sözlerle karşılaştı:

Derviş yunus bu sözü eğri büğrü söyleme,
Seni sigaya çeken bir Molla Kasım gelir!

Geçti isyan ile ömrüm, neye halim varacak,
Sızlıyor yaralı gönlüm, onu yoktur saracak,
Mahşer yerinde zebaniler elinden YA RAB!
Eğer etmezsen inayet, beni kim kurtaracak..!

 

İmam-ı Rabbani (k.s.)

 

  Kimine Göre İslam Alimi, Kimine göre Sapık; Yüzünü Dünyaya Çevirerek İslamı İzaha Çalışan Dalâlette Bİr Zat

 (İbni Teymiye’nin sözlerinin kıymeti yoktur. O, dalalettedir ve Müslümanları dalalete sürüklemektedir. Müslümanların icmasından ayrılmış, bid’at yolunu tutmuştur. İslam âlimleri, onun dalalette [sapık] olduğunu, sözbirliği ile bildirdi. Kutbüd-Berdiri, Şerhi Muhtasarda, bunu uzun yazmaktadır.) [Tahir Muhammed Süleyman - Zahiretül-fıkhil-kübra]

(Kitab-ül Arş onun en çirkin kitaplarındandır. Ona Şeyh-ül-İslam diyenin kâfir olacağını söyleyen âlimler vardır.) [İmam-ı Sübki] (Nebras haşiyesinde bildiriliyor.)

YA RABBİ!

GÖNÜL HÛN OLDU, YANDI KAVRULDU,
MAHZUNUM, KULUNUM, YA RABBİ!
KALBİMDE DERİN AYRILIK HİCRANI,
RUHUMDA VUSLAT ÜMİDİ VE HEYECANI,
BENLİĞİMİ RAHMETİNLE KUŞATIVER
YA RABBİ!
BİR İÇTEN YAKARIŞA,
GÜNAHLARI SAVURANSIN
YA RABBİ!
SECDELERDE, SANA GELİRKEN,
AF VE MAĞFİRETİNLE SARANSIN
YA RABBİ!
KİRLENDİK YA RABBİ!
ÖRSELENDİK YA RABBİ!
ÖTELENDİK YA RABBİ!
HIRPALNADIK YA RABBİ!
GELDİĞİM NOKTADA YİNE SEN VARSIN
ALÎMSİN, RAHMANSIN, HABÎR’SİN
YA RABBİ!
BİR HOŞ OLDUM, BAŞ KOYDUM SANA
YA RABBİ!
HER NEFES SEN, HER ADIM SEN,
HER DURAK SEN, HER LAFIZ SEN YA RABBİ!
HER SÜKÛT SEN, HER NÜFUZ SENSİN YA RABBİ!
KALBİM SEN, RUHUM SEN, DUYGUM SEN
GÖZ PINARLARINDAN TAŞAN SENSİN YA RABBİ!
SEN REFİKSİN,
BENİ REFİKSİZ KOYMA YA RABBİ!
SEN ŞEKÛRSÜN,
ŞÜKÜRSÜZ BIRAKMA YA RABBİ!
SEN KIRIK GÖNÜLLERİN TABİBİSİN,
DUALARIMI KABUL ET YA RABBİ!
NURUNLA AYDINLAT KARARMIŞ İÇİMİZİ
YA RABBİ!

Vaktiyle bir meczup vardı. Onu bağlamışlardı.

 Dudaklarını oynatıp Allah’a gizlice bir şeyler söylüyordu.

Orada bulunan bir adam, meczubun ağzından çıkan yüce sırrı anlamak için dudağına kulak verdi. Meczup Allah’a diyordu ki:

“Bu senin divanen bir müddettir, seninle aynı evde oturmaktaydı. Fakat sen, eve onunla beraber sığmadın. Evde ya sen oturmalıydın, ya o. Hükmüne uydum ve evden çıktım işte. Mademki sen varsın, bu meczup yok artık.”

Ey oğul!

Bu yolda bundan başka yol yok. Bizden ve benden daha kötü bir şirk ve günah yok.

 Bu daracık evden çık!

Yükün ağır, eşeğin de topal.

Pılını pırtını topla da buradan mekânsızlık âlemine göç! Aşk burağına bin!

Bilmiş ol ki, aşk yükünü ancak can beygiri çeker. Fakat ebediyet meydanına varmaya imkân yok, kolay değil bu. Sen, o kapıya kapılanmaya bak! Belki padişah, ansızın seni, seçkin kulları arasına alır da kendine yaklaştırır. Ancak senin, bu kapıda bulunman gerek. Bunun başka yolu yoktur.
Bu kapıda beklersen(M.ALİ AKTAR) bir gün elbette padişahın huzuruna kabul edilirsin…ŞÜPHEN OLMASIN YETERKİ SABIRLI OL VE ÇABA SARF ET…….!iÇERİ ALMAK O’NUN ŞANINDADIR ELLERİ BOŞ ÇEVİRMEZ..AMENNA VE SADAKNA..

İlahiname – Ferîdüddin Attâr

ASLAN DEDE (Meczûb)

*Osmanlı son dönemlerinde bir meczup.

Evliyânın büyüklerinden. İsmi,  Aslan Dede olup, Meczûb diye tanınır.

 ü teâlânın aşkı ve evliyâlık hâlleri ile kendinden geçmiş olarak bulunan evliyâdan idi. Doğum târihi bilinmemekte ise de 1638 (H.1048) de vefât ettiği ve vefâtında yüz yaşını geçmiş olduğu bilinmektedir.

Zamânının usûlüne göre ilim tahsîl ettikten sonra, çeşitli vazîfelerde bulunan Aslan Dede,  bir müddet kâdı vekilliği yaptı. Daha sonra tasavvuf yoluna yöneldi. Mevki ve rütbeyi terketti. Çok riyâzet ve mücâhede yaptı. Yâni nefsin arzularına uymamak, onu terbiye etmek için çok çetin sıkıntılar çekti.

Yapayalnız bir kimse idi. Câmilerde yatar kalkardı. Bir de küçük bir kulübesi vardı. Ara sıra orada kalırdı. Gece-gündüz hücresinde bulunur,  dışarı pek çıkmazdı. Devamlı ibâdet ve tâat ile meşgûl olurdu. Çok az konuşurdu. Zarûret olmadıkça ağzını açmazdı. Muhammed Acemî isimli bir zât,  kendisine hizmet ederdi.

Aslan Dede,  birçok büyük zâta hocalık yaptı. Sesi ve yazısı çok güzel idi. Kadri yüce bir zât olup,  herkesten hürmet görürdü. Hediye olarak gelen malların hepsini ihtiyaç sâhiblerine dağıtır,  kendisi fakirlik ve sâdelik içinde yaşamayı tercih ederdi. İnsanlar onun bu hâlini görürler ve gıpta ederlerdi. Önceleri Antakya’da ikâmet ederdi. Sonra Haleb’e yerleşti.

Menkıbe ve kerâmetleri çok olup,  bir çok kimse bunlara şâhid olmuştur.

Yemen’de,  Aslan Dede’nin büyüklüğünü,  kerâmet sâhibi olduğunu bilip,  onu çok seven,  Muhammed Zücâc isminde sâlih bir kimse vardı. Bu zât, Antakya’da bulunan Ahmed ismindeki bir tanıdığına mektup yazarak,  Aslan Dede’yi ziyâret ederek ellerinden öpmek istediğini,  fakat mühim vazîfede bulunduğu için gelmesinin mümkün olmadığını,  Aslan Dede’yi ziyâret edip,  selâmını söylemesini ve kendi yerine elini öpmesini bildirdi.

Antakya’da bulunan Ahmed Efendi mektubu alır almaz,  doğruca Aslan Dede’nin yanına gitti.  Ahmed Efendi henüz bir şey söylemeden,  Aslan Dede; “Merhabâ! Bize Yemen’deki dostumuzdan selâm getiren…” dedi ve bunu dört defâ tekrar etti. Sonra; “Ve aleyküm selâm ve rahmetullahi ve berekâtühü.” dedi ve bunu da dört defâ tekrar etti.

Zamânın sultânı Dördüncü Murâd Han, 1638 senesinde Bağdât’ı fethe giderken,  Aslan Dede’yi de yanında götürdü. Harb esnâsında,  Aslan Dede’nin, daha önce görülmeyen,  tanınmayan bir çok asker ile birlikte düşmana karşı hücum ettiği görüldü. Nihâyet, ü teâlânın izni ile Bağdat fethedildi. Fetihten sonra Dördüncü Murâd Han; “Görünürde Bağdat’ı biz fethettik ise de,  gerçekte onu fetheden Aslan Dede’dir.” demiştir.
Aslan Dede,  fetihten sonra aynı sene içinde vefât etti.

SATILIK DÜKKAN

Talebelerinden birinin evinin bitişiğinde kullanılmayan bir dükkân vardı. Orayı satın alıp evini genişletmek istedi ve arzusunu o yerin sâhibine bildirdi. Dükkân sâhibi bu teklifi kabûl etmedi. Orayı kullanmadığı hâlde,  satmak da istemedi. Teklifini reddetmesine o talebe üzüldü. Aslan Dede sık sık talebesinin evine giderdi. Bu hâdiseden sonra yine geldiğinde,  o komşu ile konuşmalarını kendisine haber vermediği hâlde, bunu kerâmet olarak anladı ve onun almak istediği dükkân tarafına giderek,  sırtını duvara dayayıp bir müddet oturdu. Sonra kalkıp iç odaya geçerek sohbete başladı. Sohbetten sonra da evine gitti. Aynı gün, dükkân sâhibi gelip,  dükkânı satabileceğini söyledi. Hayretini görünce de; “İnanmıyor musun? İçimde,  bu dükkânı mutlaka sana satmam îcâbettiği gibi bir his meydana geldi. Bunun için satmak istiyorum.” dedi. O da adamın bu hâline çok şaşarak bunun hocasının kerâmeti olduğunu anladı.

Yeşil paltolu genç adam caminin avlusuna geldiğinde, Keferdiz’de herkes çoktan derin bir uykuya dalmıştı. Gecenin karanlığını ve sessizliğini ara sıra uzaklardan gelen köpek havlamaları bozuyordu. Yatsı namazını kılan insanlar birer birer çırada yanan ateşi üfleyip söndürmüş, buz gibi yorganın altına girmişti.

      İşte Keferdiz’in derin bir uykuya daldığı bu saatte yalnızca bir kişi uyanıktı. O yeşil paltolu genç adam, şimdi paltosunun cebinden çıkardığı kocaman demir kilitlerle minarenin kapısını açmış ve merdivenleri tırmanmaya başlamıştı. Zifiri karanlığa aldırmadan ezberlemişçesine birer birer merdivenleri çıkıp minarenin şerefesinden dışarı adım atmıştı. Elini kulağına götürüp, sessizliği bir müddet dinledikten sonra derin bir nefes alıp büyük bir huşu içerisinde ezan okumaya başladı;

      -Allahuekber, Allahuekbeeerrrrr….

      …..

      Yeşil paltolu genç adam ezanın tamamını kusursuz bir şekilde okuyup  merdivenlerden aşağıya indiğinde birinin gür sesiyle bas bas bağırdığını duydu;

      -Memiiiişşşşş…!!!!  Memiiişşşşş…!!!

      Karşısında duran ak sakallı, nur yüzlü bu adam Keferdiz’in sevilen sayılan ilim irfan sahibi hocası Bekir Hoca’ydı.

      Bekir Hoca ezan sesini duyduğunda yine Memiş olduğunu anlamış, hemen koşa koşa camiye gelmişti. Son zamanlarda Memiş vakitli vakitsiz ezan okur olmuştu. Bekir Hoca bazen anahtarı saklasa da Memiş’in elinden kurtulamamış, Memiş ne yapıp ne edip anahtarı bulmuş yada zorla almıştı.

      Yeşil paltolu genç adam karşısında kendisine basa bas bağıran Bekir Hoca’ya öylece durup bakıyor ve adeta gözlerinin içi gülüyordu. Bekir Hoca Memiş’in bu halde bile gülen gözlerini görünce birden siniri gitti, yumuşadı ve aklına İmam-ı Azam geldi. Bir gün İmam-ı Azam Ebu Hanife(rh.a) Kufe Camiindeki Fıkıh Halkasında öğrencilerine ders verirken kapıdan başını uzatan İbrahim b. Edhem (k.s)“ Esselamu Aleykum Ya İmam” diyerek selam verir.

Dersi kesen İmam-ı  Azam, üstü başı pejmürde,garip kılıklı bu adamın selamını ayakta alır ve O gidene kadar yerine oturmaz. İmamın edep ve saygı içinde selam alışı talebelerin gözünden kaçmaz. İçlerinden biri sorar:

-Ya İmam!.. İbrahim bin Edhem meczup,siz ise bir büyük İslam Alimisiniz. Bunca hürmet niye?…

İmam şöyle cevaplar:

-Biz Allah’ın İlmi ile meşgulüz; O ise doğrudan Zatı ile meşgul! 

                *       *       * 

      İşte yaz kış üstünden çıkarmadığı yeşil paltosuyla kimine göre deli, kimine göre veli, kimine göre ise bir meczup olan o kişi bundan yıllar önce Keferdiz’de yaşamış olan Memiş’ti.

             *       *      *

      Hangimizin hafızasında bir Memiş hikayesi yoktur ki? Hangimiz Memiş adını duyduğumuzda tebessüm etmeyiz ki? Keferdizli olup ta Memiş’i duymamış olmak mümkün mü? O bizim belki de geçmişten geleceğe uzanan bağımız, bir değerimiz, kültür mirasımız….

      İletişimin çok zor olduğu yıllarda Keferdiz’deki yaşlılar gurbete çalışmaya yada askere giden çocuklarının ne zaman geleceklerini Memiş’e sorarlarmış. Rivayet odur ki Memiş çok zaman doğru bilirmiş.

      Ya peki belki de hayatında Keferdiz’den dışarı çıkmamış olan Memiş’i Hac’da görenlerin anlattıklarına ne demeli?

               *      *     *

      İşte beni etkileyen bir Memiş hikayesi;

      Keferdiz’de kadının biri katmer yapmış, çocukları yerken, çocuklardan biri;

      -Ana, ana şu tabağa birkaç tane katmer koy da Memiş’e götüreyim o da yesin diyor. Kadın belli ki çok gaddar, bir yandan tabağa katmerleri koyarken bir yandan da söyleniyor;

      -Memiş  pohğ yesün…!

      Çocuk katmer dolu tabağı alıp Memiş’e götürüyor, önüne koyuyor, buyur ediyor ama Memiş ağzına sürmüyor. Çocuk soruyor;

      -Memiş  niye yemiyorsun, beğenmedin mi?

      Memiş’in cevabı tüyler ürpertici;

      -Ben o tabaktakini yemem çünkü o tabak pohğ oldu…!!! 

LADİKLİ AHMET AĞA İLE İLGİLİ, BÜYÜKKÖRÜKÇÜ HOCA’DAN BİR HATIRA

  Abdurrahman Büyükkörükçü Hoca’nın anlattığı hatırayı dinleyince Hızır’ın (as) yanımıza gelmesinin biraz zor olacağını düşündüm.

Ahmet Amca’nın işlerini gören bir zat Hoca’ya anlatmış. “Ahmet amca bir kaç gün Hızır ile irtibat kuramadı ve buna o kadar üzüldü ki evin damına çıkarak bağıra bağıra ağladığını hatırlıyorum.

Bir süre sonra irtibat sağlanınca durumu Hocası’na sorduğunda, “yolda yürürken kaldırım kenarında gördüğün kibrit kutusu üzerinde kız resmi vardı, o resme gözün değdiği için rabıta kesilmiştir, cevabını alır.”

Vay anam vay! diyesi, geliyor insanın. Abdurrahman Hoca babası Tahir Büyükkörükçü Hoca’nın Ladikli Ahmet Ağa ile hatıralarından anlattı.

 Diğer konuşmacılar da bu mertebelerin halinden ziyade oraya ulaşmanın sırlarından bahsettiler.

 O güzel insanları ağzı açık hayal aleminde dinlemek yerine onlarla nasıl benzeşiriz bu konunun sorgulanmasını istediler.

Yolun zirve insanını Sevgili Peygamberimiz Hazreti Muhammed Mustafa (s.a.v.) Efendimize dikkat çekildi ki hepsinin derdi O’na  benzemekti. 

                                                                                                               * Allah dostlarından Ladikli Ahmet Ağa.

Şeyh Ahmet Yekdest Cüryani Hz.(K.S)

Çok büyük bir zat bir eli kesiktir.‏

Evliyanın büyüklerinden. İsmi Ahmed’dir. Doğum tarihi bilinmemektedir. 1707 (H. 1119) senesinde Mekke’de vefat etti.

Ahmed Cüryani, 1658 (H. 1069) senesinde Cüryan’dan Hindistan’a gidiyordu. Yolda çoluk-çocuğunun taun (salgın veba) hastalığından vefat ettikleri haberini aldı. Bu acı haberden sonra yolda eşkiya kafileyi basıp, yanındaki mallarını aldılar ve sol elini bileğinden kestiler. Bu yüzden ona tek elli manasına “Yekdest” denildi. Ahmed Yekdest Cüryani çok üzgün bir halde Hindistan’ın Serhend şehrine gitti. Orada İmam-ı Rabbani hazretlerinin oğlu Muhammed Masum-i Faruki hazretlerini tanıyıp talebesi oldu. Sohbetlerinde ve derslerinde bulunup, tasavvufta yetişti. On bir sene hocasının kahvesini pişirip ona hizmet etti.

Evliyalık derecelerinde o derece yükseldi ki, Muhammed Masum-i Faruki’nin dokuz yüz bin talebesi arasından yetiştirdiği yedi bin mürşid-i kamilden biri oldu. Hocası onu insanlara Allahü tealanın dinini anlatmak ve irşad etmek üzere Mekke’ye gönderdi. Ahmed Yekdest Cüryani otuz dokuz sene Mekke-i mükerremede kalıp bu vazifeyi yerine getirdi ve pekçok talebe yetiştirdi. Onun yetiştirdiği alimlerin bazıları; İstanbul’da medfun bulunan büyük evliyadan olan Mehmed Emin Tokadi, Tatar Ahmed Efendi, Hacı Muzaffer Efendi, Şeyhülislam Seyyid Mustafa Efendi, Dördüncü Mehmed Hanın baş çuhadarı Kahramanağa, Kadı Ziyaüddin Efendi, Ruznamecibaşı Muhammed Kumul Efendi, Muhammed Semerkandi ve Darüsseade Ağası Beşir Ağadır.

Kaynak: Rehber Ansiklopedisi

“SEN BENİ DÜNYAYA ÇAĞIRIYORSUN!!”

Gece geç saatlere kadar ders ve ibadetle meşgul olduklarından, sabahleyin namaza kalkmaları zor oluyordu.

Bediüzzaman biraz düşündükten sonra:
“Bu horoza bir de hanım lazım, yalnız kalamaz, canı sıkılır” dedi.

“Peki, yem lazım, onu ne yapacağız?”

“Efendim biz çiftçiyiz, ambarlarımız buğday dolu, getiririm, merak etmeyiniz.”
 

Bediüzzaman daha fazla dayanamadı ve şöyle dedi:

“Hamid, ben kendimi dünyadan uzaklaştıracak şeylerle meşgul etmek istiyorum. Sen ise beni dünyaya çağırıyorsun. Yok, yok, horoz falan lazım değil.”

 (Cahit Yetgin Üstadımın İletilerinden)

(18.07.2010)