KALB-İ SELİM İLE ALLAH DİYELİM

Penceremde Bir Kuğu

Bir sabah perdemi açtım baktım,
Penceremin önünde bir kuğu,
Bir adı güvercin, bira adı da hû,
Kısmetse birkaç güne çıkar yavrusu.

Çerden çöptendir yuvası,
Görürsen, Rabbinedir sevdası.
Hû Hû’dur seherlerde duâsı,
Hep “kıbleye doğru” gagası.

Sen kıbleye doğru durdun,
Hû deyip duâya doğruldun,
Beni can evimden vurdun,
Kulluğuma kılavuz oldun.

İşte sana kaynar su dolu kavanoz,
Pencerenin berisine bıraktım ısın diye,
Isın işte kar boranda,
Yavrucağın çıksın da,
Uçsun [...]

ABDÜLKADİR GEYLANİ’den (K.S) İNCİLER..

*
*Abdülkadir Geylani Hazretlerinin (K.S.) Türbesi

***** Bir gün Abdülkadir Geylani’ye, “Bu işe başladığınızda, bu manevi Allah yoluna adım attığınızda, temeli ne üzerine attınız? Hangi ameli esas aldınız da böyle yüksek dereceye ulaştınız?” diye sordular.
Buyurdu ki: “Temeli sıdk ve doğruluk üzerine attım. Asla yalan söylemedim. Yalanı kağıda bile yazmadım ve [...]

MESNEVÎ’DEN SOLMAYAN

ÇİÇEK DEMETLERİ..

GÖKLERİN NURU, GÖNÜLDEDİR…..

UYKU HALİNDE, ZİNDANDAKİ MAHPUS, IZDIRABINI UNUTUR. YİNE UYKU HALİNDE, ZENGİN, VARLIKLI DA HERŞEYİNİ TERKEDER HABERİ OLMAZ. ARİF’İN İSE, UYANIKKEN DE, DÜNYAYA BAKIŞI, UYKUDAKİLER GİBİDİR.

DÜNYA CANIMIZIN HAPİSHANESİDİR. DÜNYA İLAHÎ KUDRET KARŞISINDA, BİR ZERRE BİLE DEĞİLDİR

ANLAYIŞLI OLMAKLA,BİLGİLİ OLMAKLA İNSAN HAKK’A VARAMAZ. ALLAH’IN FAZLI KEREMİ, KIRIK KALPLERİ, YIKIK GÖNÜLLERİ ARAR…

YILDIZLARI KEŞFEDİYORSUN DA, KENDİNİ [...]

EÛZÜ BİLÂHİ MİNEŞŞEYTÂNİRRACÎM..
 
 
“Hani Rabbin meleklere: “Gerçekten ben, çamurdan bir beşer yaratacağım” demişti. “Onu bir biçime sokup, ona ruhumdan üflediğim zaman siz onun için hemen secdeye kapanın.” Meleklerin hepsi topluca secde etti; Yalnız İblis hariç. O büyüklük tasladı ve kafirlerden oldu. (Allah) Dedi ki: “Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, [...]

SENİ SIYGAYA ÇEKER/
BİR MOLLA KASIM GELİR
  
 

Ben dervişim diyene
Bir ün edesim gelir
Tanıyuban şimdiden
Varup yetesim gelir

Sırat kıldan incedir
Kılıçtan keskincedir
Varıp anın üstüne
Evler yapasım gelir

Altında gayya vardır
İçi nâr ile pürdür
Varıp ol gölgelikte
Biraz yatasım gelir

Ta’n eylemen hocalar
Hatırınız hoş olsun
Varuban ol tamu’da
Biraz yanasım gelir

Ben günahımca yanam
Rahmet suyunda yunam
İki kanat takınam
Biraz uçasım gelir

Andan Cennet’e varam
Hak’kı Cennet’te görem
Hûri ile gılmanı
Bir bir koçasım gelir

Derviş Yunus [...]

 
GEÇTİ İSYAN İLE ÖMRÜM..
 

Geçti isyan ile ömrüm, neye halim varacak,
Sızlıyor yaralı gönlüm, onu yoktur saracak,
Mahşer yerinde zebaniler elinden YA RAB!
Eğer etmezsen inayet, beni kim kurtaracak..!

 
İmam-ı Rabbani (k.s.)

   Ehl-i Sünnet Alimlerinin İbni Teymiyye Hakkında Görüşleri.
          

 
  Kimine Göre İslam Alimi, Kimine göre Sapık; Yüzünü Dünyaya Çevirerek İslamı İzaha Çalışan Dalâlette Bİr Zat
 
 
  
 
                                                     İbni Teymiye
 
  Hanbeli fıkıh ve hadis âlimi iken mezhepsiz oldu. Ehl-i sünnete uymayan yazılarından dolayı Mısır’da iki defa hapsedildi. 1263 senesinde Harran’da doğup, 1328 de Şam’da kalede hapiste iken vefat etti
 
    İbni Teymiye, Ehl-i [...]

 
 
 
YA RABBİ!
GÖNÜL HÛN OLDU, YANDI KAVRULDU,
MAHZUNUM, KULUNUM, YA RABBİ!
KALBİMDE DERİN AYRILIK HİCRANI,
RUHUMDA VUSLAT ÜMİDİ VE HEYECANI,
BENLİĞİMİ RAHMETİNLE KUŞATIVER
YA RABBİ!
BİR İÇTEN YAKARIŞA,
GÜNAHLARI SAVURANSIN
YA RABBİ!
SECDELERDE, SANA GELİRKEN,
AF VE MAĞFİRETİNLE SARANSIN
YA RABBİ!
KİRLENDİK YA RABBİ!
ÖRSELENDİK YA RABBİ!
ÖTELENDİK YA RABBİ!
HIRPALNADIK YA RABBİ!
GELDİĞİM NOKTADA YİNE SEN VARSIN
ALÎMSİN, RAHMANSIN, HABÎR’SİN
YA RABBİ!
BİR HOŞ OLDUM, BAŞ KOYDUM SANA
YA RABBİ!
HER NEFES SEN, HER ADIM SEN,
HER [...]

YÜKÜN AĞIR EŞEĞİN TOPAL..
 

 
Vaktiyle bir meczup vardı. Onu bağlamışlardı.
 Dudaklarını oynatıp Allah’a gizlice bir şeyler söylüyordu.
Orada bulunan bir adam, meczubun ağzından çıkan yüce sırrı anlamak için dudağına kulak verdi. Meczup Allah’a diyordu ki:
“Bu senin divanen bir müddettir, seninle aynı evde oturmaktaydı. Fakat sen, eve onunla beraber sığmadın. Evde ya sen oturmalıydın, ya o. Hükmüne uydum ve [...]

MEMİŞ .. AMA NE MEMİŞ..
Yeşil paltolu genç adam caminin avlusuna geldiğinde, Keferdiz’de herkes çoktan derin bir uykuya dalmıştı. Gecenin karanlığını ve sessizliğini ara sıra uzaklardan gelen köpek havlamaları bozuyordu. Yatsı namazını kılan insanlar birer birer çırada yanan ateşi üfleyip söndürmüş, buz gibi yorganın altına girmişti.
      İşte Keferdiz’in derin bir uykuya daldığı bu saatte yalnızca bir kişi uyanıktı. [...]