RESÛLULLAH EFENDİMİZ’İN (S.A.V)

ÖRNEK AHLÂKINDAN…

 

 

 

Ebû Saîd-i Hudrî (r.a) şöyle rivayet etmiştir:

** “Hz. Resûlullah (s.a.v) Hayvanının yiyeceğini kendisi verirdi. Bazan evinin temizliğini yapardı. Yırtılan ayakkabısını dikerdi.

** Elbisesini diker ve yamardı.

** Koyun sağardı. Hizmetçisiyle birlikte yemek yerdi. Bazan hizmetçisi yorulduğu zaman, onunla birlikte buğday öğütürdü.

**Çarşıdan aldığı bir şeyi, ailesine götürürken, bizzat kendisi taşımaktan çekinmezdi.

.** Zengin fakir herkesle musafaha ederdi. İlk önce kendisi selâm verirdi.

** Kuru hurmadan hazırlanmış bir davet de olsa, çağırıldığı hiçbir daveti küçük görmezdi.

** Geçimi çok kolaydı. Yumuşak huylu idi,. cömert tabiatlıydı. Güzel geçimliydi.

** Güler yüzlüydü. Sesli olarak gülmeden yüzü tebessüm ederdi. Yüzü asık olmadan hüzünlüydü.

** Kendisini alçaltmadan tevazu gösterirdi.

** İsraf etmeden, cömertlik yapardı.

** Kalbi yufka idi. Bütün müslümanlara karşı çok merhametliydi.

** Çok yiyip midesini doldurarak hiç geğirmemiştir.

** Hiçbir şeye tamahla el uzatmamıştır.” (Kuşeyri Risalesi’nden-sh.323)

GÜNÜN SÖZÜ:

“Tevazu herkeste güzeldir, fakat zenginlerde daha güzeldir. Kibirli olmak herkeste kötüdür, ancak fakirlerde daha kötüdür.” (Yahya b.Muaz r.a)