“SÖZLERİN RENKLERİ” ADLI KİTABIMIZ,   SULTANGAZİ  BELEDİYESİ TARAFINDAN , “KÜLTÜR YAYINLARI” ARASINDA  15.02.1010   PAZARTESİ GÜNÜ İTİBARİYLE YAYINLANMIŞTIR.

BU BENİM İÇİN BİR ONURDUR.

DUYARLILIKLARINDAN DOLAYI;

BELEDİYE BAŞKANIMIZ SAYIN CAHİT ALTUNAY’A,

BAŞKAN YARDIMCIMIZ  SAYIN FEVZİ DÜLGER’E,

KÜLTÜR MÜDÜRÜMÜZ SAYIN YAVUZ PADEM VE KÜLTÜR MÜDÜRLÜĞÜ ÇALIŞANLARINA,

BASIN YAYIN MÜDÜRÜMÜZ SAYIN MİTHAT YOLCU’YA

SAYIN AHMET ÇELİK’E VE DİĞER EMEĞİ GEÇENLERE SONSUZ TEŞEKKÜRLERİMİ ARZ EDERİM.

Mehmet Ali Aktar

*Kitap 2009 Haziran ayında yayınlandı.

*İçerik: Dört bölümden oluşuyor; 1-Dünyaca ünlülerden seçilmiş 2500 dolayında güzel söz,

                                                                       2-Atasözlerimiz(Alfabetik)

                                                                       3-Dil Kültürü- Kompozisyon uygulamaları,

                                                                       4-Genel Kültür-Bir demet şiir

*Okurların kitabı tarifi:”Her işverenin, müdürün, amirin masasında; her öğretrmen ve öğrencinin çantasında bulunması gerekli HAFİF VE LATİF bir kitap.”

*Kitap 293 sayfa,

• *Edinebilmek için: 0505 581 66 48   www.mehmetaliaktar.com    ozgurluk–34@hotmail .com

*2006 yılında yayınlandı.

*2. Baskısı geliştirilerek bir önceki sayfada belirtildiği üzere 2009 yılı Haziran ayında yayınlandı.

* 1996 Yılında yayınlanan eserin 2. baskısı yapılmadı.

*İçerik:1-Ticaret ve Para,  2-Müteşebbis ve İş İdaresi,

3-Muhasebe Takvimi, 4-Çek Senet mevzuatı, 5-Şirketler,

6-İcra Mevzuatı, 7-Yaşanmış İşadamı Öyküleri,8-Bazı Ekonomik Terimler.

TİCARETİN ABC’SİNDEN..

Ticarette Helal Kazanç Kavramı

   İnsanlarımız, ticari, sınai, vb. alanlarda bir koşuşturma içerisinde. Herkes birşeyler yapmak istiyor. Çalışmak, üretmek, çok kazanmak

   Fakat ya şu açgözlülük.. Kazanmak.. Daha çok kazanmak uğruna “insanlık vasıflarını” unutturabilecek davranışlar.. Yalan, kıskançlık,, sözünde durmama, paylaşmama, yardımlaşmama,düşene yardımcı olmak yerine vebalı hastadan kaçar gibi uzaklaşma ve yalnızlığa itme.. Nedir bu ihtiras? Bu ne gözüdönmüşlük?

   İşte bütün bu yanlışların temelinde, insanımızın kendi “öz”lerinden uzaklaşması yatıyor. İhlas, ahlak zafiyeti, özellikle ticari ve sosyal hayatta, amaçsız, ruhsuz, huzursuz, idealsiz bir “çok..daha çok kazanma” hevesini doğuruyor.

   Belki çok da kazanılıyor..

   Ne var ki kazanılan huzur ve güven vermiyor.

   Servet içinde dehşeti yaşıyor insanlarımız.

   Yazık ki ne yazık..

   Peki neden bunlar? Niçin böyle olduk?

  Çünkü “Helal-Haram” kavramlarına, sadece yavan bir sohbet aracı, istismar vasıtası olarak bakıyor veya hiç ilgilenmiyor insanlarımız.

   Malını temizleyecek, duaların kabulüne vesile olacak, kendini huzura götürecek “helal yoldan meşru mal sahibi olma” fikri körelmiş veya yok olmuş. Hangi uçurumdan yuvarlanacağı belli olmayan, gözleri kapalı bir atlet gibi… Nereye?..

  Başkalrının malı, canı, namusu müslümana helal olmaz.

  Aklımızı başımıza devşirmeli,”neden, niçin, nasıl kazanıyorum ve çalışıyorum” sorularına doğru cevaplar bulmalıyız. Cevap uzakta değil, hemen yanımızda, yakınımızda.

   Akıllı bir işadamı, kısacık dünya yaşamında mutlu olmayı bilir. Bu, kazanmak ve başarmakla doğru orantılı olmayabilir. Kazanıyor, başarıyor fakat mutlu olamıyorsanız, niçin çalışıyorsunuz?

  Mutlu olmanın altın anahtarı, olayı beyinde çözmek..  Ve kendimizi, engin kültür iklimimizin kucağına atmakla mümkündür. Alabildiğine hür bir ortam oluşturmalıyız kendimize. Bulunduğumuz imkan ve şartlarda, kendimizi hür ve mutlu kılmalıyız. Bu tamamen kendimize yön vermek, para dahil bize hükmeden tüm prangaların parçalanması şeklinde olmalıdır.

  İslam Peygamberi Hz.Muhammed(A.S) der ki: ” Kim bir gıda maddesini satın alır ve günün rayiç bedeli üzerinden satarsa, sanki onu yoksullara sadaka olarak dağımış gibi sevap alır.”

  “Kim ödemek niyetiyle borçlanırsa, Yüce Allah borcun ödenmesinde ona yardımcı olur. Kim de ödememek niyetiyle borçlanırsa, Allah ona ödeme fırsatı vermez(günahkar olur)”.

   Ticaret hayatımızda çok çalışmalıyız, koşturmalıyız, üretmeliyiz, kalkınmalıyız.

   Ancak, küçültücü büyük ihtiraslarla, yanlışlarla, insanların duygularını sömürerek, onları aldatarak veya zor kullanarak elde edilen kazanç helal olur mu?

   Atalarımız,, helal-haram konularında , aile hayatından ticarete,ziraate varıncaya kadar hayatın her alanında çok titiz davranmışlardır. Bu konuda pek çok anekdotlar vardır.

   İşte, helel haramı bilerek, imanla, ihlasla çalışanlar, zamanın süper ülkesi olmuşlar; çağ açıp çağ kapamışlar.

   Dünyanın en güzel ve nimeti bol ülkesinde insanlarımız neden sefalet derecesinde sıkıntıya düçar olup dururlar acaba?

   Cevabını verdik zannediyorum.     

                                                                                                                      (M.Ali Aktar, Ticaretin ABC’si-1996-Karabük)

*1995 Yılında basımı yapıldı. 138 sayfa.

*Yazarın Karabük yerel basınında yazdığı, “genel konuları” içeren

 yazılarının toplandığı bir kitap.

*2. Bakısı yapılmadı.

TOPLUMUN RENKLERİNDEN..

 Kendimizle Barışmak

Toplumsal uzlaşma istiyoruz.

Önce Mecliste kavga değil barış istiyoruz.

Anarşi değil, sevgi, kardeşlik samimi arzumuz.

İşçisi, çiftçisi, memuru,emeklisi, esnafı, köylüsü kentlisi,kadını erkeği, çocuğu genci ile topyekün BARIŞ’a hasretiz.

Barışçı toplum.. Barışçı insanlar..

BARIŞ KUŞAĞINI oluşturmamız gereklidir. Barışın taht kurduğu yer, insanın içi, gönlü, beynidir.

İnsanın kendisiyle barışık olması en büyük barıştır. İkiyüzlülük, acımasızlık, adaletsizlik yoktur bu bareışta.

Kendisiyle hesaplaşmada, teraziyi doğru tutup, barışını sağlayabilen, işadamı, politikacı, öğretmen, işçi, memur, esnaf.. Bu bir bakıma “en az kendisi kadar, diğer insanları da düşünüp, ben siftah yaptım, komşumdan al” diyebilen “Fetih toplumu” olabilmektir.

Ülkemizin, terör, ekonomi, enflasyon, vurgunculuk, adaletsizlik dahil tüm sorunlarının temelinde, tavan ve tabandakilerde “iç barışıklığının” olmaması yatmaktadır denebilir.

Parada, ihtişamlı yaşantıda, saraylarda, yatlarda mutlu olabilmek mümkündür. Fakat bir şartla.. Varlıklı, etkili ve yetkili olanlar İÇ BARIŞLARINI sağlayabilmişlerse.

Aksi halde, o tür kişilerin yaptıkları haksızlıklar, yedikleri haramlar, insanlara zulüm niteliğinde aldıkları kararlar ve  “ah..!” lar, iç aleminde o kişiyi balyoz gibi dövüyorsa.. İç dünyası harabeye dönen böylelerini, para, şöhret, makam mutlu edebilir mi acaba?  İnsan olma özelliğini yitirmedikçe sanmıyoruz.

Temiz, yaşanılır bir çevre istiyorsak,

Kalkınmış, ileri bir ülke olmak zorundaysak,

“Temiz toplum” rüyasını gerçek kılmak istiyorsak,

Huzur güven ve barış istiyorsak,

Tabandaki halk da, sorumkluluk mevkiindeki siyasal ve ekonomik gücü elinde bulunduranlar, önce “iç hesaplaşmalarını yapmak ve bitirmek ” zorundadırlar.

Kendisiyle barışık, BARIŞ KUŞAĞINI oluşturmak mecburiyetindeyiz.

Başlangıç noktası böyle olmadıkça tüm çabalar boşa çıkar.      (Toplumun Renkleri, M.ali Aktar-1995)