*Hasan Celâl Güzel. Eski Millî Eğitim Bakanı, Başbakanlık müsteşarı.

      TÜRKİYE’NİN CESARET  ÖNDERİ  HASAN CELÂL GÜZEL’İ DİNLERKEN..

            Sayın Hasan Celal Güzel’i bu ikinci dinleyişim.

            Sayın Güzel, dün, Sultangazi Y.Emre konferans salonunda bir konferans verdi. Bizzat dinlemeyenler için bir kayıp diyorum.

            28 Şubat’ın yıldönümünde,  ülkemiz için fevkalade üzücü, trajikomik olan bu olayı, Sayın Hasan Celal Güzel çok dikkat çekici tespitlerle değerlendirdi, önemli mesajlar verdi.

             Konferans öncesi sinevizyon gösterisinde de belirtildiği üzere, 28 Şubat “postmodern darbesine”  gerçek anlamda iki kişi dik duruş sergilemiş. 1-H.Celal Güzel, 2-Muhsin Yazıcıoğlu.

             Sayın Güzel’in,  güzel tespitlerinden birkaçını belirtmek isterim:

             * 1876, 1908, 1960, 70, 80, 28 Şubat, 27 Nisan Tüm darbelerin anası CHP zihniyeti, Tüm darbelerin sebebi ise İRTİCA??!!.

             * İlk İRTİCA söylemi 1908′de söylendi.

             * İRTİCA dedikleri İslâm ve bu milletin manevi değerleridir.

             * Hareket ordusu, bildirildiği gibi değil, balkanlardan toplanmış, çoğunluğu gayr-ı müslim ve gayr-ı Türk çapulcu taifesiydi.

             *Cumhuriyet Halk Fırkası Atatürk tarafından kurulmuştu ama, kadro İttihat Terakki kadroları idi. En etkin kişi de İnönü’ydü. Bunların ortak özelliği, halkı küçük görmeleri, jakoben anlayış sahibi olmaları, milletinin inanç ve değerleriyle zıt bir mantalite içinde olmalarıydı. Vatanı sevmek gibi bir soyut kavram yetmez, milleti ve değerlerini de içten sevmeli.

            * Halka olan bu yabancılıkları dolayısıyle CHP hiçbir zaman çok partili dönemde bir iki istisna hariç iktidara gelememiştir ve gelemez. Millet CHP’yi, dindarlara yaptığı zulüm ile, dine hücumları ile, ezanı Türkçe okutuyoruz diye ALLAH’ça olan kelamı değiştirmek istemeleriyle tanıyor ve sevmiyor.

             *Sayın Güzel, espriyi de çok seviyor. Ezanla ilgili N.Fazıl’ın: “Tanrı uludur, tanrı uludur; tanrı insanı böyle uludur..!” diye Büyükdoğu’da yazdığını da anlattı, dinleyenleri güldürdü.

             * Menemen hadisesi tamamen “DÜZMECE” bir hadisedir. Mesele bir esrarkeşin densiz hareketleri ve bir subayın öldürülmesi iken, vakayı adiye iken, irtica söylemine dönüştürülmüştür.

            * Menderes’i şehit eden idam kararını veren hakimi gördüğünde, yanından geçerken yüzüne tükürdüğünü ifade eden  H.Celal Güzel, hiçbir şey söyleyemeden yüzündeki tükrükleri silerek yoluna devam ettiğini de ifade etti.

             * Süleyman Demirel’in bu milletin oylarına ihanet ettiğini de belirten Sayın Güzel, tanklar yürütülürken, Demirel’e gidip neden Yeltsin gibi tankların üzerine çıkmadığını sorduğunda “Tank vaa da biz çıkmadık mı? ” pişkinliğini gösterdiğini ifadeyle,  “boyun yetmiyorsa benim omuzlarıma bas da çık” dediğini söyledi.

             * CHP zihniyetinin, iktidar olmadığı halde, yargı+Çankaya+ordu üçgeninde, kurduğu çarkla ülkeye insanımıza zorla dayatmalarda bulunduğunu, gerekirse darbe yaptırdığını, devamında da darbe ile milleti sürekli sindirdiğini ifade etti. Ancak artık devir değişmiş, dünyada esen rüzgarlar ve milletimizin bilinç düzeyinin yüksekliği buna manidir. Türkiye’de darbe  olmaz, olmamalıdır dedi.

*Sayın H.Celal Güzel, AK PARTİ Sultangazi İlçe Bşk. Av. Murat Atım’ın elinden şiltini alırken..

            * 60 Darbesiyle Menderes’i şehit edenlerin hiçbirisinin esamisi yok ama, Rahmetli Menderes Gönüllerde, akıllarda.. derken herkes duygulandı.

            * Çankaya’da Sayın Abdullah Gül’den önce oturan zat’ın Fravun-Nemrut karışımı, jakoben anlayışı özümsemiş, millete uzak bir zat olduğunu ve olumlu gelişmelerin önünde takoz olduğunu da söyleyen Sayın Güzel, Masonların fonsiyonundan da bahsetti.

            * “Yaptığım iktisadi araştırmaya göre, Türkiye’de darbeler olmasaydı “MİLLÎ GELİR 30.000  DOLAR  olacaktı. Daha 9000 Doları yeni yakaladık” diyen Hasan Celal Güzel, HUKUK REFORMUNUN da şart olduğuna temas etti . Bu konuda Başbakan’ın yavaş olmaması gerektiğini ifade etti.

            * Bir darbe durumunda, herkesin evlerine çekilen veya, 10 kg. un ile 10 kg şeker alan bir toplum olmaması gerektiğini, meşru ve demokratik talep ve tepkilerin gösterilmekten çekinilmemesini de anlatan Hasan Celal Güzel, Başbakan’ın cesaretini ve süreci akıllıca, cesurca ve mülayemetle idare edişini övdü.

            * Türk Ordusu, güçlü bir ordu olarak bölgemizde büyük rol sahibidir. Ordu asla yıpratılmamalı dedi.

            * ”Ordu, düşmana savaş açtığında, en önde ben gitmeye varım; eğer ordu, milletin dişinden tırnağından artırarak vergileriyle beslediği donattığı bu ordu, tanklarını, silahlarını MİLLETE DOĞRULTURSA, o tankların, altına yatmaya da, üstüne çıkmaya da varım .” dedi ve ordu içindeki çete, cunta vb. yapılaşmaların bir an önce temizlenmesi gerektiğini ifade etti.

             Yaklaşık iki saatlik bir konuşma sonunda, aklımda kalan ipuçları bunlar. Konferans bitip, kendisine plaket takdim edildikten sonra, Ak Parti İlçe Bşk. Av.Murat Atım’la el sıkışırken, başkanı kendisine doğru çekip meşhur hareketiyle kucakladı..

             Herkesin bir hesabı vardır, ama  Allah’ın da bir hesabı var..

             Analar neler doğuruyor…Böyle cesur H.Celal Güzel’ler, Tayyip Erdoğanlar, Bülent Arınç’lar,  Muhsin Yazıcıoğlu’lar çoook… Onlar iyi ki varlar..

             Milletçe unutmayalım ki bu beyinler, bu değerler, bu kıymetler Allah’ın bize lütfudur..

             Allah onları başımızdan eksik etmesin, akıllarına, basiretlerine, deha ve sabırlarına, kalemlerine güç kuvvet versin.İhlas ve takvalarında, daim ve kaim olanlardan kılsın onları..

               Selam, saygı ve dualarla…

               Daima “huzurda” olmak dileğiyle..

*Dönemin Rusya Başbakanı Yeltsin Darbe tanklarından birinin üzerinden açıklama yapıyor.

                     Dün gece Haber Türk’te Erol yarar ve ihsan Eliaçık’ı program sonuna kadar izledim.

               İhsan Bey’i daha önce de izlemiştim. “Müslüman Lüks jip’e binemez kardeşim” diyordu.

              Dün gece,  eski MÜSİAD başkanı Sayın Erol Yarar’la birlikte “Karşı Görüş” programının konuğuydular.

             Güzel bir tartışma oldu. Erol Bey, müslümanın zengin olması gerektiğinden, yeni açılımlar yapması gerektiğinden bahsediyordu. Dünya’da çok  büyük zenginler arasında müslüman sayısı yok denecek kadar az diyor ve yakınıyordu. Sahabelerden, Asr-ı Saadetten örnekler veriyordu.

             İhsan Bey ise, müslümanın aşırı zengin olup, insanlara tepeden bakan bir bakışla hareket etmesini, 40′ta bir olan zekatı vermekle yetinmelerini (O da şüpheli bizce) yetersiz buluyor. Müslüman’ın merhamet duygularıyla varlığından diğer kardeşlerini istifade ettirmeleri gerektiğini belirtiyordu.

              Sayın İhsan Eliaçık bey, tam bir Anadolu çocuğu. Belki zaman içerisinde, elinden tesbihi, dilinden tekbiri eksik etmeyen, ama mal mülk, dünyalık deyince tam bir materyalist gibi davrananları görmüş yaşamış yaşamakta olabilir. Bu da O’nu bu konuyla ilgili bir kitap yazmaya itmiş. O kitabı en kısa zamanda edineceğim. İhsan Bey’i de bizzat görmeyi çok arzu ediyorum. O’nunla istersem görüşebileceğimi, ancak, Sayın Erol Yarar’la işlerinin ve programlarının yoğun olması nedeniyle görüşmeye muvaffak olamayacağımı zannediyorum.

             Sayın Erol Yarar’ı da çok takdir ederim.  Müslüman girişimcilerin öncülerindendir. Girişimci olmak; mucit olmak, proje, iş,hizmet,para, ürün üretmek şüphesiz sadece gayri müslimlere mahsus olmasa gerekir. Erol Yarar da tam bunu göstermiştir yaklaşık yirmi yıldır.

             Proram bittiğinde, ruhum ve düşüncelerimle kimin yanında olabilirdim. Tahmin edileceği üzere, İHSAN ELİAÇIK’ın yanında yerimi aldım. Çünkü sermaye el değiştiriyor, İslami kesime fırsatlar doğuyor, Karun gibi zengin oluyorlar, lakin diğer kardeşlerine de yardım edeceklereri yerde, çoğu onlara hava atmayı yeğliyor. Malına mal katmak için her türlü düzenbazlığa prim veriyor. Bu nasıl müslümanlıktır Allah aşkına!

                    Kendi kendime düşünüyorum, çok zengin olsam, çok huzursuz olurum. Milyonlarca aç sefil, kardeşimiz gecekondularda olumsuz şartlarda yaşarken, ben villalarda, köşklerde, triblekslerde yaşayıp, yiyip içip, özel şoförlü pahalı rabalara binip…Yaşamak.? Şahsen, o araba bana çuvaldız olur, o yemekler boğazıma dizilir, o kaşaneler zından olur. Son derece anlamsız siyah beyaz bir film olur öyle bir hayat.. İnsan ve müslüman olan, zenginliğiyle caka yapmayı bırakıp, Hz.Ebubekir’ce bir çömertiği örnek alıp, fakir fukara, garip gurabayı hep gözetmeli, yardım etmeli..Edebildiğininin azamisini  etmeli. “insan” ve “müslüman” olmak nedir iyice öğrenmeli ve ona göre hareket etmelidir.

                 Üzülerek görüyoruz ki, müslüman zenginleri, kapitalist zenginlerden ayırmak çok zor hale geldi. İstisnalar hariç, müslüman zenginler, diğer insanları ve ülkelerinin refahını değil kendi heva ve heveslerini, nefislerini doyurmakla meşguller. Yani, zenginliği müslümanlığa bir bakıma tercih ederek, ŞİRK kapılarında geziniyorlar. Allah herkesi korusun.

                Örnek mi çoook..!

                 Bir arkadaşım, çok zengin, ağabey dediği müteahhitten bir ev satın alır. Ucuza almaz ama, toleranslı alır. O müteahhit dünyada mekan sahibi olmasına yardımcı olur arkadaşın. Gün gelir, arkadaş zengin, müslüman ve hacı olan müteahhide olan borcunu kapatmak ister. Der ki: “Teşekkür ederim Hacı amca, beni ev sahibi yaptın,sana olan borcumu, her ay 500 TL ödeyerek kapatmak istiyorum. İstersen kredi de çekebilirim ama, faizi neredeyse iki katını buluyor. Ne yapayım?” MÜslüman hacımız “Evladım, benim senin parana ihtiyacım yok ama, bir alışveriş yaptık. her ay beşyüz öde 1,5 yılda bitir.Bana duayı da unutma.” demez, “Git kredi çek .” der. Arkadaş 5 milyar daha fazla öder 3 senede. 5 milyar çöpe. Neden? Zengin müslüman hacımız, elinden tutmadığından. O 5 milyar’ı çöpe atmasaydı da çoluk çocuğunun mutluluğuna harcasaydı, gelir düzeyi biraz yükseliverseydi ne olurdu? Zenginimizin parası mı eksilirdi? Elbette hayır. İşte size acı bir örnek.

               Zengin müslümanlar, zenginliğin kıymetini bilmiyorlar. Cömertleşmek yerine, pintileşerek, zengiliklerini hadım ediyorlar. Bir de pintiliklerine  kılıf uyduruyorlar. ”Filan zman şuna, filan zaman buna..Yardım ettik, bizi aldattı,atlattı, yardım geri gelmedi..” gibi mazeretler.Herkesi böyle kabul etmek ne kadar doğru olabilir? Bu mazeretlerle,hesap günü o mal mülk’ün hesabını vermeyeceklerini mi sanıyorlar.. İşte bunu hiç akıllarına getirmiyorlar. Bu, yukarıda da belirttiğimiz şirk’e bulaşmaya kadar dayanıyor. Yazık ki ne yazık.. Üç kuruş ve üç günlük dünya için, sonsuzluğu ateşe çevirmek.. Ne acı değil mi?

                     Sayın Şevket Eygi de bu ve benzer konularla, bizim cenahın kulağını sıkça çeker.  Allah ferasetimizi, ihlasımızı artırsın.

                       Özetle, müslüman,müteşebbis, mucit, üretken, zengin..Olmalı. Lakin “müslümanca” olmalı. Paranın kölesi değil, efendisi olmalı, alicenap, cömert olmalı, bu dünyaya kazık kakmayacağını bilmeli. Aynı zamanda, mütevazi  ihlaslı bir gönül adamı olmalı ki “zenginlik” denilen şeyin kıymetini bilmiş ola.

                  Bu düşüncelerin,  sosyalizmle filan ilgisi yok. Kimse kendini kandırmasın. Asrı saadet müslümanı olamayabiliriz, ama o hayata özlem de mi duyamayız? O güzelliklere göre hareket etme gayretinde de mi olamayız? Önce müslümanlığımızı ciddi şekilde aynada görelim. Özellikle “zenginler olarak”  Müslümanlığın neresindeyiz?

                  Selam ve saygıyla..

Dün yapılan AK PARTİ 3. Genel Kurulunda Başbakan Tayyip Erdoğan önemli mesajlar verdi. Konuşması, uyarıcı, vizyon yüklü, duygusal ama kararlı; sevgi ve merhamet denizinden dalgaların kıyıya vuruşu gibiydi..

Başbakan, “Büyük Değişim”in haberini veriyordu, bazen sertleşerek, bazen duygusallaşarak, bazen de dünya yönetim masasında hatırı sayılır bir devlet adamı olarak..

Ben Sayın Erdoğan’ı 1992 yılından bu yana yakından ve uzaktan takip ederim. Öğrenciliğimiz döneminden de ismen tanırım. 1975′lerde yaz tatillerinde Sümbülefendi’de takviye kurslar alırdık. Tayyip Bey’in ismi dolaşırdı Fatih’te Selamet Partisi Gençlik kolları salonlarında.. Esas O’nu tanımamız elbette Belediye Başkanlığı döneminden itibaren olmuştur.

Belediyecilikte getirdiği yenilikler, cesur adımlar ve kaynak yaratmadaki becerisi takdire şayandı.. O günkü hükümetler İstanbul’a particilik yaparak yeterli ödeneği vermiyorlardı. Tıpkı bugünkü gibi “Ülke batsın ama Tayyip gitsin” dedikleri gibi, “İstanbul susuzluk, hastalık, ve parasızlıktan batsın ama Tayyip gitsin” diyorlardı.. İşte bu sıkıntılar içerisinde tayyip Bey kaynak buldu, otobüslere yeni reklam biçimi denedi ve tutturdu.. Simsarlara giden paraların önünü kesti, yönünü belediye’ye çevirdi.. vb. İnsanüstü bir efor.. samimi halk için halkla beraber bir idare tarzı…

Bu yenilikler içerisinde en önemlisi, halkı belediye ile bütünleştirmesi olmuştur. BEYAZ MASA devrini başlatarak, İstanbul’lu ile kucaklaşmıştır.

1994′te bir süre İstanbul’da kalmıştım.. O günkü en önemli teknoloji, beyaz masa teknolojisi idi. Ve telefonla muhtelif zamanlarda iki defa aradım. İki teklifimin de dikkate alındığını gördüm. Birisi Yusufpaşa üst geçidinin ayağına gelen yerde bir hasta, çok ihtiyar ve belli ki kimsesiz bir ihtiyar bir battaniyeye sarılmı yatıyor. Kalkamıyor, hareket edemiyor. Büyük küçük abdestini nereye yapıyordu dersiniz?! İşte ben bu zavallı adamı hemen haber verdim. Bir gün sonra adam orada yoktu. Sordum Belediye görevlileri aldı dediler..

Bir diğer konu. Tramvay çok sıcak oluyordu. Havalandırma yetersizdi. Topkapı’dan Sultanahmet’e kadar insanlar perişan oluyordu. Hatta bir iki bayılma vakası da olmuştu. Bu olayı da bildirdim beyaz masaya o zaman. Çok geçmedi, belki planda vardı. Ama bir ortak dilek karşılandı. Tramvaylara klima konuldu.

İşte o zaman, konuşmasını, verdiği elektriği, içtenliği, içimizden biri oluşunu benimsediğimiz Tayyip Bey için dedim ki “Bu adam ülkeye lazım ve gerçekten hizmet edecek adam.”

Daha sonra 4 kişilik bir grupla Pınarhisar cezaevi’ne Tayyip Bey’i ziyarete gittik. Kandisini, ilk defa 3-4 metreden canlı olarak orada gördüm.. Orada gelen misafirlerin (10-15 kişilik gruplar) kısaca hal hatırını sorup, anlayabileceklerin anlayacağı şekilde mesajlar veriyordu. Eski çizgisinin haklılığına inanmakla beraber, uslup ve eylemler bazında; politik anlayış eksiklikleri olduğunu ifade ediyordu. yani o zaman tabi olduğu siyasi ekibin biçtiği elbise Tayyip Bey’e kesinlikle dar geliyordu. Daha geniş, katılımcı, kucaklayıcı; itelemeyen, ötelemeyen, ötekilemeyen bir zihniyet değişikliğinden bahsettiğini bugün gibi hatırlıyorum. Pınarhisar sadece Tayyip Bey’in değil, Türkiye’nin dönüşüm başlangıcı olacaktı.

Pınarhisar Cezaevinden ayrılışta Tayyip Bey’in gözlerinin içine bakarak” Başkanım bu günler geçecek, tekrar geçmiş olsun” diyebildim.. Aslında, samimiyetle sevdiğim bu kişiye sıkıca sarılmak ve”Sen Türkiye’nin yakın gelecekte Başbakanısın Allah’ın izniyle…” demek istemiştim. Medeni cesaretimi toplayıp bunu diyemedim. Kucaklayamadım onu.. Bir lahza O da benim bir şey demek istediğimi fakat deyemediğimi anlamış gibi dönüp bakmıştı bana.. O anki edebimiz ve yetişme tarzımız gereği gerçekleşmedi bu düşüncem..

O günler geldi geçti.. Bugün bendeniz de AK PARTİ saflarındayım.. Belediye Meclis üyesi adayı oldum Sultangazi’den.. Gönüllerdeki eylemle bütünleşti.

Sayın Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın vizyonunun fersah fersah gerisinde olanlar, köşe kapma peşinde, rant devşirme peşinde olabilirler.. Partiyi hızla ANAP’lılaştırma peşinde olabilirler..

Ama inanıyorum ki, dünkü kongre konuşması da bunu teyit ediyor, Tayyip Bey böylelerine de pabuç bırakacak bir lider değil.. Herşeyin farkında…

Türkiye’nin son yedi yıldır kabuk değiştirmekte olduğunu görmeyenlerin varlığına ne demek lazım bilmem? Türkiye komşularıyla sıfır problem politiksıyla hareket ediyor. Komşularıyla sorunlarını bir bir çözüyor. İşte bu gün (10.10.2009) Ermenistan protokolü de imzalandı. Bu işin sonu Orta vadede Ermeni diasporası’nın sesinin kesilmesine; 1915 olaylarının lehimizde neticelenmesine kadar varacaktır.

Demokrasi açılımıyla, sırça köşklerde oturan tuzu kurular üzülecek ama, Anadolu’dan askerlik görevini yapmak üzere gönderilen gencecik evlatların geri dönmeme ihtimali minimum düzeye inecek, Türkiye’nin kaynakları, dağa taşa, silah tüccar ve simsarlarının iç ve dış temsilcilerine akıtılmayacaktır. Terörsüz bir Türkiye, iyi idare edilirse, başımıza yeni gaileler açmak isteyeceklere karşı uyanık olunursa, on yılda dünyada ilk 10 ülke arasına girer.

Bakın Kıbrıs sorunu, Ege sorunu, AB sorunu, Türk memleketleriyle ve İslam dünyası ile ekonomik, sosyal, kültürel entegrasyonlar gibi sorunlar dahil dış politikada pek çok alanda Türkiye Cumhuriyeti Ortadoğu’da yıldız gibi değil, hilal gibi parlayacaktır.

Türkiye’nin konjonktürel yeni misyonu bu yörüngeye oturmuş durumdadır.

Ülkenin sorunlarına çare olmak yerine, “sorunlu olmayı ve sorun yaratmayı” huy edinmiş siyasiler ve malum odaklar bu işe pek sevinmeycekler ama durum bu..  Matematik, fizik, kimya, siyaset ve sosyoloji bilinciyle sentez ve analiz yapıldığında bu noktaya gelinir..

Hülasa ülkemizin geleceği parlak. Bundan gurur duymalıyız. Sevinmeliyiz. En ufak bir durunmda felaket tellallığı yapmak yerine, yüksek moral vermeliyiz millete.

Hülasa;

Türkiye’nin iç barışını sağlayarak, dış dünyada elde ettiği yüksek itibar, kendiliğinden, rüzgarın savurması, veya şansın yardım etmesiyle olacak iş değildir. 7.5 yıldır Türkiye, “dirayetli ve samimi bir kadro” tarafından yönetiliyor. Ve bu icranın başında RECEP TAYYİP ERDOĞAN var. Muhalefet partileri ile bir kısım varsıl az sayıda ama güçlü grup, “Türkiye güçlenmesin, bizim zenginliğimiz varken halkın zengin olmasına ne lüzum var” diyen kara yürekliler, yeter ki Tayyip devrilsin, ordu ne güne duruyor..İzlenimi veriyorlar. Ama, baylar, Allah’ın izni ile Tayyip Bey görevini ibadet huşuu ile akıl ve bilim meş’alesiyle yapmaya devam ediyor ve edecek. Buna sizin gücünüz yetmeyecek.. Ha. Tayyip Bey de bir siyasetçi insandır ve gidelibilir. Ama temel değişimin, demokrasinin, kalkınmanın huzur ve zenginliğin önüne geçilemez startını vermiş olacağından, siz yine mani olamayacaksınız. Artık Türkiye sizin yörüngenizden, milletin yörüngesine oturmuş olacaktır. Ömrümüz olursa bize de, size” geçmiş olsun” demek kalacaktır..

En iyi dileklerle..