İNSANLARA BAKIYORUM…

“BU KİM?”  DİYORUM YANIMDAKİNE , TANIMIYORUM ÇÜNKÜ..

HEMEN  “ZENGİNLİĞİNİ, MALINI, MÜLKLERİNİ”  SÖYLÜYOR VE EKLİYOR..

İŞLERİ YOLUNDA “BAŞARILI…”   FİLAN DERLER BUNA..

AHİRET..HESAP…

HESAPTA YOK….

BİR DİĞERİNİ SORUYORUM BAŞKA BİR ZAMANDA…

“İŞLERİ RAST GİTMEYEN BİRİDİR..BUNA DA FALAN DERLER… KİMSEYE KÖTÜLÜĞÜ YOKTUR AMA ADAM OLAMAMIŞTIR”  DER CEVABI VEREN..

ÇÜNKÜ SERVETİ, MALI, ŞÖHRETİ YOKTUR..

AHİRET.. HESAP…

HESAPTA YOK….

DEĞER ÖLÇÜSÜ NE?

LANET OLASI DÜNYALIK…

ÜÇ GÜNLÜK DÜNYALIK..

HERŞEY BUNA BAĞLANMIŞ…

VARSA İYİ VE İYİSİN…

YOKSA KÖTÜ VE KÖTÜSÜN…

AHİRET, HESAP, HELAL HARAM, CENNET CEHENNEM, MİZAN…?

O DA VAR TABİ..!!

HEMEN NUTKA BAŞLAR BENİM İNSANIM: “EFENDİM HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ DÜNYA İÇİN,

YARIN ÖLECEKMİŞ GİBİ AHİRET İÇİN..”

AMA TÜM EYLEMLERİ FİİLLERİ YALAN VE YALANCI DÜNYA İÇİN..

BİLİYOR DA BİLMEZDEN GELİYOR …

“AHİRETİ, YANİ O MADDEYİ”  SİLMİŞ DEFTERDEN BİZİMKİ.. BAKMAYIN EZAN OKUNUNCA KOŞA KOŞA ABDEST ALMAYA GİTTİĞİNE…

AHHH…!  DERKEN İÇİM YARILIYOR, DARALIYORUM.. ATEŞLER FIŞKIRIYOR NEFESİMDEN…

HANİ HZ. EBUBEKİR R.A NE DEMİŞTİ.. “YA RABBİ BENİM CÜSSEMİ O KADAR BÜYÜT Kİ… CEHENNEME KOY ORAYI TAMAMEN DOLDURSUN DA BAŞKA KİMSE O ŞİDDETLİ/DEHŞETLİ AZABI TATMASIN.”

CEHENNEM EFRADI CENNETTEKİLERDEN ÇOK FAZLA OLACAK DENİLİYOR…

ÜÇ GÜNLÜK DÜNYANIN PEŞİNDE, ÜÇ KURUŞ MENFAAT İÇİN, GÖLGESİNİN PEŞİNDE KOŞAR GİBİ KOŞUP DURAN VARLIKLAR…

HAYVANLA İNSAN ARASINDAKİ FARK DÜŞÜNCE..

DÜŞÜNCENİZ, DÜŞÜNMENİZ VAR MI?

VEYA HAK, ADALET, HAYIR ÜZERE NE DÜŞÜNDÜNÜZ BUGÜN..?

HİÇ….

DEDİĞİNİZİ DUYAR GİBİYİM….

NEYİN PEŞİNDESİNİZ… KAT YAT, MODELLİ ARABA, BOL PARA, LÜKS HAYAT, BAŞKALRINA HASET, BAŞKALINA GÖRE YAŞAMAK..VS. VS..

TOPLAM KAÇ YILLIK ÖMRÜNÜZ VAR.??..

AMA HEP KALACAKMIŞ GİBİ BİR HAL..!!

YAZIK ..!

YAZIK Kİ NE YAZIK…!

“GİDİP DE GELEN YOK AMA…

VARINCA GÖRÜRSÜN…”

YA RABBİ..!   BUNLARI AYNI ZAMANDA KENDİME SÖYLÜYORUM..

SEN BİZLERİ, İNSANIMIZI KORU..

AKIL FİKİR VER…

AĞLAMAK İSTİYORUM…

23/4/2010 – ELİ BOŞ VARILMAZ VARILAN YERE

]]> http://www.mehmetaliaktar.com/sirtimda-iki-buklum.html/feed 0 http://www.mehmetaliaktar.com/flort-ve-evlilik.html http://www.mehmetaliaktar.com/flort-ve-evlilik.html#comments Tue, 20 Apr 2010 14:38:15 +0000 mehmetaliaktar http://www.mehmetaliaktar.com/?p=504  

    FLÖRT VE EVLİLİK

     Yeryüzünde canlıların nesillerini devam ettirebilmesi için yaratıcımız Cenabı-ı Allah c.c dişi ve erkek olmak üzere bir çift şekillendirip yeryüzüne ADEM a.s ve HAVVA annemizi gönderip belli kurallar çerçevesinde çoğaltmış ve bizlere kadar gelmiş olan ve bizden sonrada devam edecek evlilik müessesesi kutsal olup korunması elzem olan ve de bizden istenen meşru olanın makbul olduğu YUVA nın kurulmasına bugün aile diyoruz. 

    Bir çok ailelerin yaşadığı topluluklar mezradan köye,köyden kasabaya,kazaya,illere ve nihayet bir Devlet,millet olarak karşımıza çıkmakta.Bu çoğalma şekli hayvan ve bitkiler içinde geçerli olup onlara verilen içgüdü veya yaradanın tabiat kuralları içerisindeki nizam çerçevesinde sürüp gitmekte.Ancak insan ile hayvanı ayıran özellikler bir olmayıp insan oğluna öngörülen biçilen bir yaratıcının istek ve doğrultusunda olması gerekenler var.O da bizler için doğru olanı olup uyanların,huzur,mutluluk,neşe içerisinde yaşam sürmeleri, uymayanlarında tam aksine dünyalarını karartan psikolojik,sosyolojik ve ekonomik olarak çöküş yaşamalarıdır.
Bugün için evlik öncesi flörte hoşgörü ile bakan, bunu bir medeniyet çağdaşlık diye algılayan zihniyete sormak istediğim o kadar çok şey var ki ;

     Flörtler evlilik ile sonuçlanıyor mu? Kaçta kaçı? Kız olsun oğlan çocuğu olsun ortaokul,lise ve üniversite çağlarında birkaç flört yaşadıktan sonra evleneceği kişinin kendisi kaçıncı olduğunu sorgulamayacak mı? Acabalar istifhamlar oluşmayacak mı? Diğer flörtlerden kalan tatları yaşayabilecek mi?
Yoksa hayal kırıklığına uğrayıp iç dünyasında kimseyle paylaşamayıp kendi kendini yiyip bitirecek mi? Bir başkasının yediği yemeği veya kaşığını tiksinmeden kaldığı yerden devam edebiliyor muyuz? Çünkü artık.
Bu araba değil ki ikinci, üçüncü el alasın veya tamponu sağı solu hasar göreni kaportaya sokasın. Bu bir cansız varlık değil ki kız olsun erkek olsun hiç fark etmez. İkisinin de bakir olmaları şart ki; gelecek nesillerden medet umalım. 
      Ha..! Kabul edene lafım sözüm yok.Hazım meselesi midesine ve düşüncesine güvenene buyursun.Bir anne veya baba çocuğunun mutsuz bir evlilik yapmasını ister mi?
      Hayvanlar da,örnek köpek mi yok! Oysa bir Sivas kangal köpeğinin neslini korumak için ırkının özelliğini bozmamak için koruma altına alınıp kırma olmasına müsaade edilmiyor.Yarış atları,Van kedisi v.s niçin hayvanlara dikkat ediyoruz da kızımıza oğlumuza da bu çerçevede düşünüp koruma altına almıyoruz.
Ha..! Kızını dövmeyen dizini döver.Kızını salarsan ya davulcuya ya zurnacıya varır diyen atasözleri tecrübe değil mi? Peki flört eden kızlar oğlanlar kimin? Benim,senin,onun,bunun değil de kimin? Hoşunuza mı gidiyor çocuklarınızın bu davranışları yoksa göz mü yumuyoruz? Onlar için iyilik mi kötülük mü yapıyoruz? Hiç mi üzülmüyoruz bu gidişata? Büyüklerde gençlerden farkı kalmamış boşanmalar,metres dost hayatı yaşayanlar,aldatılan karı kocalar,kuma ile yaşayanlar ayyuka çıkmış normalleşmiş.Her şey mubah mış gibi algılanıyor.Bence BİR ANORMALLİK VAR BU İŞTE.
     Psikologlar, psikiyatristler, sosyologlar,din diyanet,devlet,millet,öğretmenler, dayılar,amcalar,teyzeler,halalar,mahalledeki komşular, gazeteciler, üniversiteler v.s kimi ilgilendiriyorsa herkes elinden geleni yapmalı buna toplumda hep beraber tepki göstermeliyiz ki manen maddeten; TEMİZ FERT,TEMİZ AİLE,TEMİZ TOPLUM,TEMİZ DEVLET sloganımız olsun diye arz ediyorum.4 de 1 okuyucularıma.
Çocuklarımıza temiz gelin,temiz damat,temiz kayınpeder ve kayınvalideler dileklerimle mutlu yuvalar hayırlı evlat ve torunlar Cenabı-ı Allah c.c dan niyaz ediyorum AMİN.
4 DE 1E SEVGİ SAYGI VE HÜRMETLERİMLE; anlayana sivrisinek saz anlamayana davul zurna az.Temiz kalın bu kirin ilacı yoktur vicdan azabı çoktur ALLAH a emanet olunuz.

(*)CAHİT YETGİN

  ]]> http://www.mehmetaliaktar.com/flort-ve-evlilik.html/feed 0 http://www.mehmetaliaktar.com/bir-gunlugune-cumhurbaskani-olsam.html http://www.mehmetaliaktar.com/bir-gunlugune-cumhurbaskani-olsam.html#comments Thu, 08 Apr 2010 10:12:09 +0000 mehmetaliaktar http://www.mehmetaliaktar.com/?p=458  

Bir Günlüğüne Cumhurbaşkanı Olaydım!

Bir Günlüğüne Cumhurbaşkanı Olaydım.

Ağlayan analar! CANLAR!

Feryatları duyan var mı gerçekten?
Seksen yıldır bu ülkede,
Aşağıdan yukarı ses gitmiyor!
Canları yanıyor insanların!
Canım yanıyor!

“Şehit Anaları”
Ve göz ardı edilen “Terörist Anaları!”
Biri dağda, diğer evladı orduda olanlar!.
Canlar!

Sizin için ne yapsam ki!
Ne yapsam da, yüreğinizde yanan alevi hafifletecek,
Bir damla su da ben olsam!
Sonra başkaları eklense bana!
Damlalar, gürül gürül akan sular, sellere dönse!
Ülkemdeki bütün yangınlar sönse!
Yanmasa başka anaların yürekleri!

Ah keşke.!
Keşke,
Bir günlüğüne Cumhurbaşkanı olaydım.!
Sadece şehit analarıyla iftar etmez,
Yalnızca erlerle karavana yemezdim!
İftar verirdim;
Şehit analarına da, terörist analarına da.
Hiçbir şey söylemeden, kimsenin gözüne bakmadan,
Yüreğim dayanmazdı, yüreklerden gözlere yansıyan acılara..!

Sonra alırdım anaları!
Sağ yanımda birileri, sol yanıma diğerleri,
Bir elimde kuru ekmek, bir elimde kuru tezek.
Yürürdüm Gabar dağına!
Ne bir koruma,
Ne de bir asker!
Şehit anaları,
Terörist anaları,
Ve ben!
Bir de çatışmalarda sakat kalmış iki er!.
Hem de gece!

Acıkırsak, kuru ekmek yer,
Üşürsek, tezek yakar ısınırdık!
Tepede birileri karşılardı bizi.
Önce göz göze gelir,
Sonra kucaklaşırdık her hal.!
Ertesi gün bayram yapardık.
Bayramımız, “bayram” olurdu.
Sonra ölsem de gam yemezdim!
Olsun bir günlüğüne cumhurbaşkanı oldum ya! Yetmez mi?!

Ah! Keşke!
Keşke, bir günlüğüne cumhurbaşkanı olaydım!
Olaydım da öleydim.!

(*)Psikiyatrist Dr.Hamdi Kalyoncu(www.hamdikalyoncu.com)

Dağda Yaşanmış Müthiş Bir Olay; “Niye! Niye?!”

“Temmuzdu. Dağlar nispeten serindir, ama hava o gün çok sıcaktı. Takipteydik; 5-6 kişi kişiydiler.

Bir tepeyi sardık.. Komutan ve birkaç arkadaş onların bulunduğu tarafta, aşağıda kaldı. O taraftan ilerleme imkanı yok! Biz dağın öte yamacından yukarılara doğru, yan yan tırmanıp arkadan sarmaya çalışıyorduk.

Diğer arkadaşlar arada bir ateş ediyor, başka tarafa kaymalarına izin vermiyorlardı.

Yeterince yükseldikten sonra, onların bulunduğu yere doğru yöneldik. Az sonra birini fark ettim. Önümdeydi. Atsam, kurtulması imkansız.

İki sebeple ateş etmiyordum.

Onu hemen vururdum, ama ateş etsem, yerim belli olacak. Onlardan benim görmediğim biri de beni vurabilirdi. İkincisi; nasıl olsa o beni fark etmedi, biraz daha sokulayım, garanti olsun dedim.

Ölümün soğuk terlerini döktüğümü hissediyordum. Her an bir başkasının da bana ateş etmesi mümkündü.

Aşağıdan atış sesi gelmiyordu. Az ötede, beni korumak üzere diğer arkadaşım pusuya yatmış bekliyor.

Ateş etmek içimden gelmiyordu. Karşımdakinden yana endişem yoktu. O beni fark edip dönene kadar kesin indiririm diye düşünüyordum. Biraz daha sokuldum. 20-25 metre ya var, ya yoktu. Kafasını bazen çok hafif çeviriyor, gözleri ile etrafı taramaya çalışıyor. Belli ki o da korkuyor. Sanki dudaklarının kımıldadığını, bir şeyler okuduğunu hissettim. İsteseydim çok rahat vururdum.

Arkadaşıma yerinden ayrılmamasını işaret ettim. 3-5 metre daha yaklaştım.

Her an beni fark edebilirdi; daha fazla bekleyemezdim.

Birden atladım; ‘Kıpırdama!’ dedim. Aynı anda o da tüfeğini bana doğrulttu.

O, yarım yatmış vaziyette, ben onun başından aşağı.

Hiç bu kadar ölmeye, öldürmeye yakın olmamıştım. Bu katıldığım üçüncü operasyondu.

Ne, o, tetiği çekebiliyor, ne ben! Göz gözeyiz.

İşini bitirebilirdim, ama yapamadım. O da ateş etmiyordu. Öylece kalakalmıştık.

Öldürmek istemediğimi biliyordum.

Belki o da öldürmek istemiyordu. Benim istemediğimi de anlamıştı sanki.

Gözümün içine bakıyordu.

‘Niye! Niye?’ der gibiydi. ‘Ölmek niye!’ ‘Öldürmek niye?!’

Şu elimizdeki silahları yanı başımızdaki sert kayalara vurup, kırıp sarılmak, sarılıp kucaklaşmak geldi içimden.

Titrek bir sesle; ‘Bırak silahını!’ dedim. Tereddüt etti, ‘sana güvenebilir miyim?’ der gibiydi.

‘Bırak!’ diye, biraz daha sert sesle bağırdım.

Bir eli yana inerken ötekiyle silahını bana uzatıyordu ki, birden bir silah sesi patladı. Yüz üstü yığılmıştı; boynundan vurulmuş.

Arkadaşımdı ateş eden. Koşarak geldi. ‘Neden! Neden yaptın?’ diye bağırdım, boğuk bir sesle.

Silahı elimden fırlattım; üzerine eğildim.

Elimi boynunun altına soktum; gözlerimin içine baktı. Sonra başı yana düştü.

Kendimi kaybettim. Üzerine kapanmış hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamışım.

Sonra neler oldu bilmiyorum. Hastaneye yatırmışlar beni. Günlerce kendime gelemedim.

Onu her gece rüyamda görüyorum. Bitmiyor, gitmiyor gözümün önünden! Sürekli beynimin içinde haykırıyor! Sanki dağlarda yankılanıyor sesi!”

‘Niye! Niyee?’

Ben işte..! Böyle..! Özür dilerim, doktor bey! Mani olamıyorum. Tutamıyorum kendimi, Ağlıyorum sürekli!

(*)Dr.Hamdi Kalyoncu
www.hamdikalyoncu.com

                                        Uzun İnce Bir Yoldayım

                                         Uzun ince bir yoldayım
                                         Gidiyorum gündüz gece
                                         Bilmiyorum ne haldeyim
                                         Gidiyorum gündüz gece

                                        Dünyaya geldiğim anda

                                        Yürüdüm aynı zamanda
                                       İki kapılı bir handa
                                       Gidiyorum gündüz gece

                                       Şaşar Veysel hep bu hale
                                       Gah ağlaya gahi güle
                                      Yetişmek için menzile
                                      Gidiyorum gündüz gece

                                                                                   Aşık Veysel   

Kaynak: Asik Veysel

Yöre: Sarkisla

                          ** Sultangazi’den bir görünüm.

                        Sultangazi ilçesi kurulduğundan bu yana neredeyse iki yıl geçti. Seçimlerle belediye başkanı seçilmesi ve belediyenin devreye girmesinden bu yana da neredeyse bir yıl geçti.

                         Sultangazi’nin şehirleşmesi, sorunların çözümlenmesi yolunda  elbette ciddi gayretler var.

                         Ne var ki, hemen yapılabilecek işler de var. Halkımız, özellikle belediyeden gözle görülür, elle tutulur hizmetler bekliyor.

                         Bayramlarda, eski Edirne asfaltı boyunca asılan bayrak ve filamalar olumlu bir gelişmeydi ve takdir edildi. Tabi yapılanlar bununla sınırlı değil. İlk aklımıza geldiği için belirttik.

                          Aklımıza gelmişken bir hatırlatmayı yapmadan geçemeyeceğiz: Belki düşünülmüş ve sipariş bile verilmiştir ama yine de söylemek gerekiyor. Sultangazi’nin  ana giriş-çıkış noktalarında neden “SULTANGAZİ’YE HOŞGELDİNİZ”  “GÜLE GÜLE”  levhaları yok. Aidiyet ve Sultangazi kimliği açısından da bu önemli.

                         Diğer mahalle, cadde ve sokak tabelalarında da geç  kalınmamalı diye düşünenlerdenim.

                         Sultangazi’mizin duyarlı Belediye Başkanı Sayın Cahit Altunay ve yetkililer bu konuda umarım, bizden önde gidip, çalışmaları başlatmışlardır, hatta bitmek üzeredir kanaatini taşıyoruz.

                         Maksat hasıl oldu sanırım,

                         Daha fazla söze hacet olmasa gerek..

                         Daima “huzurda” olmak dileğiyle..

**Orada bir köy var uzakta..

Göçebelikten yerleşik hayata geçişle birlikte, yaşam kalitesi değişmiş ve gelişmiştir.

Yerleşik hayat, köy hayatı, şehir hayatı olmak üzere iki bölümde ele alınabilir.

Osmanlı ve Cumhuriyetin ilk yıllarından, son 30 yıla kadar, ülkemiz, bir tarım ülkesiydi. “Kendi kendine yeten yedi ülkeden biri”  olduğumuzla övünürdük. Bu önemliydi tabi. Ama biz tarım toplumuyduk. Tarım yoplumu demek “köy toplumu” demekti. Köylülük bizim kökümüzde vardır.Daha ilerisi, yukarıda bahsedildiği üzere göçebelik.

Bu yapımızdan dolayı ne üzülürüz ne yersiz gurura kapılırız. Durumu gerçek boyutuyla tespit ilk işimiz olmalıdır.

Medeniyet “Medine” sözcüğünden gelmektedir. Medine  arapça ŞEHİR demektir.  Şehir yaşamı, köy yaşamına göre, imkanlar, şartlar, fırsatlar, bilgi, görgü vb. yönlerden daha farklıdır. Bu fark, kimine göre refah düzeyinin artması, kimine göre ise, bedeli ağır ödenen bunaltıcı hayattır.

**Bir köylümüz: Hacı Emin Onaran. Resimle ilgili bir insanlık kitabı yazmak mümkün.

Son kırk yılda, Türkiye “şehirleşme”  dönüşümü yaşadı- yaşıyor. Şehirleşmeyle birlikte, sanayileşme ve istihdamı da zikretmek gerekir.

Köylerden şehirlere sel gibi insan aktı.

Bu durum, sorunların da sel olup akması anlamına gelmemeliydi. Fakat geldi. Çünkü populist politikalar, “pilan değil, pilav lazım.” Yaklaşımı, çarpık kentleşmeyle birlikte gelen sorunlu bir yaşamı doğurdu.

Köyden kente gelen insanlara, bir kent yaşamı rehberliği yapılmadı. İş imkanları, istihdam, planlı şekilde geliştirilemedi. Yaşam hele ilk dönemlerde, elyordamıyla, kontrolsüz biçimde ilerliyordu.

İnsanımız, sağlam aile yapısı;  merhamet, paylaşma, sevgi-saygı, sabır, yardımlaşma, gibi, diğer milletlerde pek rastlenmayan, güzel hasletleriyle, şehir yaşamının kapanlarına karşı koymaya çalıştı.

Ama, direnme gücü kırılanlar, temel hasletlerini kaybedenler, varlık sahibi olanlar ve bunların bencilleşmesi.. gibi olumsuzluklara bir de plansız gelişen şehirlerin(ve varoşların) alt ve üst yapı eksikliklerinin eklenmesiyle, bir yığın  maddi ve manevi sorun ortaya çıktı.

Son yıllarda yapılan “Kentsel Dönüşüm” çalışmaları, ulaşım, eğitim, sağlık alanlarında ciddi çalışmalar yapılması ve önemli neticeler alınması, özetle yaşam kalitesini yükseltme gayretleri,  şehirlerimiz açısından da ümitvar olmamızı gerektirmektedir.

YAŞAM KALİTESİ HER GEÇEN GÜN YÜKSELEN BİR KENT: SULTANGAZİ

Konumuzu biraz daha daraltarak, Sultangazi ilçemize bakalım.

Sultangazi,15 mahallesi, 500 Bin’e yakın nüfusu, Türkiye’nin 81 vilayetinden gelip yerleşen halk yapısıyla; ayakkabı sanayii başta olmak üzere,  bir kaç meslekte  küçük sanayi siteleri bulunan, büyük tekstil atölyeleri, açık alanları olan, Alibeyköy barajınını sınırları içinde bulunduran yeni kurulmuş çiçeği burnunda bir güzel ilçedir.

Sultangazi bu haliyle, Anadolu’daki pek çok vilayetten daha büyük bir nüfusa sahip. Ancak yüzölçüm itibariyle, nüfus yoğunluğu da elbette yüksek. 

Belediye’nin 2009 yılında kurulması ve çalışmaya başlamasıyla, Sultangazi, gelecekte, İstanbul’un gözbebeği, parlayan yıldızı olmaya adaydır. Sultangazi’de idare, gerek Kaymakamlık bazında, gerekse Belediye bazında, gelecek için önemli girişim ve projeler hazırlamaktadırlar. Sultangazi’li uzak olmayan bir zamanda, yaşanılır, kaynaşmış, kardeşleşmiş, güler yüzlü canayakın insanların yaşadığı güzel bir şehir olacaktır. Bu modern, cıvıl cıvıl, kıpır kıpır, güvenli bir kentte yaşamaya elbette varız. (devam edecek)

*Geleceğin Sultangazi ilçesi’nden bir kesit… Olamaz mı?

İNSAN SOSYAL BİR VARLIKTIR

İlk insandan bu yana, insanoğlunun yaşam serüveni gösteriyor ki, insansoyu, “akıl ve muhakeme” özelliği sayesinde hep iyiyi, doğruyu güzeli aramıştır.

Bilinenden hareketle, bilinmeyene ulaşma yeteneği sadece insanoğluna verilmiştir.

Arı, en faydalı ilacı yapar.. Belki binyıllardır sadece onu yapar.  Daha ilerisini keşfetme gücü yoktur. Başka birşey yapamaz.

Geliştirme, muhasebe, muhakeme, sentez, analiz yapabilme gücü sadece en şerefli varlık insana verilmiştir.

Öyleyse, “akıl sahibi insan”ın yaşam grafiği daima pozitif istikameti gösterir, göstermelidir.

İnsanlar yaşarken, birbirleriyle iletişim içinde olurlar. İnsan sosyal bir varlıktır. Yalnız yaşama,  onun yapısına asla uymaz.

Bu bağlamda ŞEHİR YAŞAMI (veya kent yaşamı) yerleşik kültürün bir üst yapısını oluşturur.

İnsanca (akıllıca) yaşamak  için, uyulacak yazılı veya yazısız pekçok kural vardır.

Bu kurallar, tecrübe ve bilgilerin sonucu, BİLGELERDEN sadır olmuş, belki zamanla anonimleşmiş kurallar olabildiği gibi, yönetimlerce konulmuş,  yasa ve kurallar da olabilir.

Hayat devam ederken, insanlararası sorunlar yaşanabilir. Ancak, bu sorunları savaş haline getimeden, tartışarak, anlaşarak halletmek aklın işareti olan DOĞRU olsa gerek.

Mutlu olmanın  temel şartı, bilgi, birikim, görgü ile yasaları bilmek ve bunlara uymaktan geçer.

Şehir yaşamı, kırsal yaşama göre elbette farklı özellikler gösterir. Bir köyde oturan ailelerin tümü kadar nüfusu, şehirde bir büyük apartmanda görmek/yaşamak mümkündür.

Köye göre, fiziki şartların daraldığı, ama nüfusun değişmediği kat kat binalarda yaşamanın olumlu ve olumsuz yanlarını bilmek; köklerimizden gelen yaşam mirasımızı, içsel değerlerimizi korumak, şehir yaşamında mutlu olmanın anahtarlarından biri belki en başta gelenidir.

Ekonomik durum, sosyal ve psikolojik duruma göre şekillenmelidir. Bunun zıddı sıkıntılar doğurur. Nitekim doğuruyor da.. Maddi yapının ve buna göre şekillenen hayatın , her alanı, her kişiyi alabildiğine etki altına alması, bunalım kaynağı olabilir. Hayatın her safhasında,  belirleyici olarak MADDİYATIN konulduğu;  manevi, ahlaki, kültürel değerlerin  makyaj malzemesi/parfüm gibi görüldüğü bir sosyal yapı sıkıntılı, sancılı bir sosyal yapıdır.

Bu çalışmamız, şehir yaşamında  mutlu olmanın temel prensiplerini, insanımıza, özellikle Sultangazi ve İstanbul’da yaşayan hemşehrilerimize ulaştırılmak üzere hazırlanmıştır. Genel anlamda herkesin, her kentliyim diyenin istifade edeceği bir çalışmadır.

Mutlu bir aile, mutlu çocuklar, mutlu insanlar, mutlu güleryüzlü toplum olmak mümkün.

Bunun için “insan özelliklerimizin ve güzelliklerimizin”  farkına varmalı, aklımızı, vicdanımızı, fizik yapımızı, insana yaraşır bir biçimde, sentez ve analizlerle geliştirerek kullanmalı, mutlu-aydınlık ufuklara kapı aralamlıyız.(devam edecek)

      **Böyle modern  kapalı pazaryerleri Sultangazi’de  neden olmasın?

                 Sultangazi ilçesi’nde pazaryerleri mevzuu önem arzediyor. Birkaç gün önce burada yazdık. Y.Emre Mh. C.tesi Pazarı ile ilgili Belediyemizin yaklaşımı halk tarafından çok olumlu karşılanmıştır. Bu demokratik ve değer verici tavır Belediye Başkanı Altunay’a ciddi prim yaptırmıştır.

               Elbette herkes, pazaryerinin kendisine yakın olmasını ister.

              Ancak, esas üzerinde durulması gereken, nihai planda, pazaryerlerinin, halkın huzur ve güveni ile birlikte  sağlıklı ortamda oluşturulmasıdır.

           Kısaca,  Sultangazi’li, modern, temiz, güvenli PAZARYERLERİ  istiyor ve buna layık.

           Sultangazi’nin 15 Mahallesine , hiç değilse 10 KAPALI PAZARYERİ KURULMALIDIR. Bu kapalı sistemler, ülkemizde çok kaliteli ve güvenli olarak yapılmakta. Eklem, istavroz sistemiyle, yalkaşık 20 dönümlük bir saha sadece üstü olmak üzere kapatılabiliyor. Üst kısmın kapalı olması zaten yeterli. Kış- yaz halk huzur içinde, yağmurdan, kardan, sıcaktan korunarak alışverişini yapsın.

         Diğer zamanlarda da, halka faydalı başka amaçlar için kullanılacak şekilde yapılırsa âlâ olur. Mesela otopark gibi.

         Sultangazi Belediyesi, Başkan Cahit Altunay tasarrufuyla, ciddi projelere imza atacaktır. Buna inanıyoruz. Pazaryerleri projesi de bunlardan biridir.

  ** Mesela aşırı masrafa kaçılmadan böyle pazaryerleri yapılabilir..

        Duyduk ki, KAPALI PAZARYERLERİ konusunda ciddi çalışmalar yapılmaktaymış. Başkan Yardımcısı Hacı Bey’in ağzından bizzat bunu duymak bizleri sevindirmiştir.

        Hergün, daha modern,  daha yaşanılır,  daha kardeş  Sultangazi’de yaşamak dileğiyle..

       Daima “huzurda” olmak duasıyla..